Demony przeszłości i skrzeczÄ ca rzeczywistość

[MeWa]

ojj nie o to mi chodziło

[JacekM]

to może ode mnie kop? ;>

[fik]

ojj nie o to mi chodziło

a szkoda, a szkoda

a poważnie - doskonale Cię rozumiem, choć to pewnie niewiele Ci da. w każdym razie zaręczam, że próbować warto, a od czasu do czasu naprawdę może to zakończyć się czymś na kształt sukcesu.

[JacekM]

Nie warto pomagać innym. Dostaje się tylko po dupie potem.

[Szamot]

Oczywiście, że nie warto. Ochrona własnej dupy to podstawa i cel egzystnencji.

[JacekM]

Na pewno nie mojej, proszę mnie nie zaczepiać

[Szamot]

O jakim zaczepianiu mowa?
Przecież to Ty zbierasz doświadczenia, Ty wyciągasz z nich wnioski i własnie się nimi dzielisz.
Pozostaje się tylko z nimi zgodzić, lub nie.

[JacekM]

Witam ponownie

O jakim zaczepianiu mowa?

Fakt: Żalę się, że za okazaną pomoc pewnym osobom, dostaje mi się od nich. Ty natomiast sugerujesz, jakoby moja egzystencja skupiała się na ochronie mojej dupy.

[Szamot]

Nie, ja tylko sugeruję, że tak powinno być. Gdyż w tym momencie opisany przez Ciebie problem przestaje istnieć

[MZ]

Nie warto pomagać innym. Dostaje się tylko po dupie potem.

Święte słowa .

[Szamot]

...na święte święta

[MZ]

Sytuacja prawie, choć niekoniecznie hipotetyczna. Znam pewną osobę, darzę ją zaufaniem. Są kiedyś pewne konflikty, przyznaję się do błędu, przepraszam i obiecuję, że takich sytuacji już nie będzie. I nie ma od tamtej pory, co ta osoba sama potwierdza. Mimo tego po pewnym czasie słyszę od tej osoby, że nie ma do mnie zaufania, właśnie z powodu tamtych sytuacji z przeszłości. W międzyczasie pojawia się coś, co rzutuje tym razem na moje aktualne zaufanie do tej osoby. W odpowiedzi słyszę: "to twój problem". Stwierdzam, że dalej to nie ma sensu trwać w tej postaci. Trudno inaczej zachować się, gdy słyszę "zrób coś, żeby można było ci zaufać", a w niepamięć jest puszczane wszystko to, co do tej pory zrobiłem. Podejmuję na gorąco decyzję, że chyba trzeba z tym skończyć. Dostaję wprawdzie przeprosiny, ale zakończone zdaniem: "Myślę, że twoja decyzja jest słuszna". Czy w takiej sytuacji powinno mi jeszcze zależeć na zaufaniu?

[Szamot]

Może sie myle, ale cos czuję, że mowisz o czyms więcej niz przyjaźni...
Moim zdaniem mamy tu do czynienia z prymitywnym szantazykiem emocjonalnym. Ty cos zrobiłeś nie tak (może nieświadomie), być może sam jestem nie fair, obciążę Cię poczuciem winy. Przepraszasz - tym lepiej, znaczy je masz. Cel osiągnięty, więc spokojnie mogę na tym pojechać - wszak mam czym wytrzeć gebę. Podjąłeś decyzje (wreszcie) to choć ja się z nią zgadzam, to oczywiste że to Twoja wina, jak i wszystko inne...

Rada: spierdalaj jak najdalej od tej osoby kim by nie była.
Chyba, że chodzi o przyjaźń. Wtedy...

...tez spierdalaj jak najdalej!

[JacekM]

Nie warto.

[MeWa]

co nie warto?