WAWKOM

Matrix2441 pisze:

pawcio pisze:kto pamięta bramki z plecakow i bluz?

No ok, ja pamiętam, ja z chłopakami całe dzieciństwo kopałem w piłkę. Wszyscy grali. Był na to szał. Tylko czemu - skoro wszyscy grali, a tym samym mieli jakieś umiejętności - nie mamy żadnych sukcesów reprezentacji? Obiekty są, wszyscy grają - sukcesów nie ma.

Ponieważ szkolenie jako takie leży i kwiczy, ponieważ w akademiach i szkółkach trenują nie ci, co mają talent a ci, co mają rodziców, których stać na opłacenie hobby dziecka. Między innymi. Ponieważ trenerzy pracujący z młodzieżą muszą szukać innych zajęć, z trenowania nie wyżyją, co odbija się na zaangażowaniu w pracę z dzieciakami. Bo sama infrastruktura to za mało. Bo kluby dopiero powoli zaczynają dojrzewać do poważnego szkolenia młodzieży. No i piłka nożna jest bardzo popularna na świecie. Piłkarz, żeby osiągnąć sukces, musi być lepszy od ogromnej liczby ludzi uprawiających profesjonalnie tę dyscyplinę sportu. A od ilu ludzi lepsza musi być Justyna czy Stoch? Odnosimy sukcesy w dyscyplinach niszowych. Bo kogo, cholera, obchodzą biegi na nartach? Ile osób to ogląda? Garstka. Poza żużlem nie mamy sukcesów w sportach, które ktoś chce uprawiać. Jesteśmy równie do dupy we wszystkim, a sukcesy odnosimy tam, gdzie nikt poważny i w zaangażowany sposób nie chce startować. Tam, gdzie konkurencja jest mniejsza.

Matrix2441 pisze: Może to jest właśnie moment, by porzucić topienie pieniędzy w sporcie nie dającym nam sukcesów, a zacząć dofinansowywać te dyscypliny, w których jesteśmy w stanie coś większego ugrać, mimo, że często nie w całym kraju można takie sporty uprawiać i są mniej popularne?

Ale to nie chodzi o to, żeby mieć sukcesy. Polacy chcą oglądać piłkę nożną niezależnie od sukcesów; o meczach reprezentacji będzie się mówić i pamiętać zawsze, podczas gdy nasi medaliści chociażby z Londynu są dzisiaj postaciami absolutnie anonimowymi.

No właśnie, niekoniecznie trzeba mieć sukcesy. Obśmiewane orliki są o tyle dobre, że wpisują się w zachodni model "więcej sportu dla ludzi zdrowsze społeczeństwo", niekoniecznie w szaleńczą pogoń za medalami i sukcesami, jak choćby w Chinach.

Szeregowy_Równoległy pisze: Odnosimy sukcesy w dyscyplinach niszowych. Bo kogo, cholera, obchodzą biegi na nartach? Ile osób to ogląda? Garstka. Poza żużlem nie mamy sukcesów w sportach, które ktoś chce uprawiać. Jesteśmy równie do dupy we wszystkim, a sukcesy odnosimy tam, gdzie nikt poważny i w zaangażowany sposób nie chce startować. Tam, gdzie konkurencja jest mniejsza.

Hmm jakos mi sie wydaje ze akurat żużel jest bardziej niszową konkurencją niz narciarstwo.

kocur pisze:Smutne jest tylko to, że zgodnie ze słowami pani ministry i tak dalej będą wspierać tylko te dyscypliny, w których mamy "sukcesy". Buduje się za publiczne pieniądze stadion piłkarskie, na których występują inwalidzi potykający się o własne nogi, a taki Bródka niedawno apelował wraz z innymi sportowcami do internautów o wsparcie finansowe, bo w przeciwnym razie nie będzie miał za co ćwiczyć, nie mówiąc już o tym, że wciąż w Polsce nie ma ani jednego krytego toru.

Nie no, fajnie gdyby Bródka mógł trenować w rozsądnych warunkach, podobnie jak pływacy, saneczkarze i inni tacy. Tyle, że na wspieranie wszystkich zawodowców nas po prostu nie stać. I tutaj ministerstwo wykonało ostatnio rachunek sumienia i dyscypliny poszufladkowało. Bo przecież nie w każdym sporcie są:
1) pieniądze, które pozwolą na samofinansowanie się sportu
2) popularność, kibice na trybunach, potencjalny "target" dla wszelkich sponsorów
3) osobowości
4) szanse na sukces (wynikające z przygotowania jak i predyspozycji fizycznych)
5) (najważniejsze) szanse na masowość sportu, szanse na poprawienie kondycji sportowej/poziomu zdrowia obywateli
Dopiero nakręcenie odpowiedniej koniunktury na dana dyscyplinę może dać szanse na to, ze dana dyscyplina stanie się samofinansującą, że inwestycje w dany sport "mają sens" - są sukcesy i jest odpowiedni odzew w społeczeństwie, by przez sport dbało o swoje zdrowie. Tak się stało z siatkówką, skokami narciarskimi, czy wspomnianym przez ciebie żużlem. Ale już nie - koszykówką, mimo mody "jordanowskiej" lat 90. i samego początku pierwszej dekady wieku*, nie - pchnięciem kulą, nie - podnoszeniem ciężarów, nie - chodem na 50 km. I dopóki Bródka nie będzie kimś, kto przyciągnie sponsorów, telewizję i rzesze naśladowców - nie powinien liczyć na więcej niż dostają od państwa pływacy, lekkoatleci i brydżyści sportowi.
Co do ładowania pieniędzy w piłkę nożną - nie pochwalam przeinwestowania Ekstraklasy, gdzie władze (samorządy) dorzucają się do prywatnych przedsięwzięć (cała egzystencja piłkarskiego Śląska Wrocław, przebudowa Łazienkowskiej z kieszeni miasta), ale już organizacja Euro dała nam pewną popularność w świecie i, imho, rozpoznawalność lepszą niż po jakiejkolwiek kampanii reklamowej. Doskonale za to widać efekty programu Orlików - na przykład dzięki orlikom zawitała do Warszawy FC Barcelona Escola Varsovia. I orliki nie cierpią na pustki - wszystkie dzieciaki chcą powtórzyć sukcesy Lewandowskich, Messich, Ronaldów, Ronaldów da Limów i innych

Są dyscypliny, w których Polacy są potęgą (żużel ) albo zaliczają się do światowej czołówki, a mimo to politycy, działacze oraz media wciąż pierdaczą że naszym sportem narodowym jest piłka kopana.

Żużel to akurat sport rozwijany w mniejszej liczbie krajów niż dowolna dyscyplina olimpijska Polska, Szwecja, Dania, Australia, na siłę Wielka Brytania i Rosja. No i głównie w miastach prowincjonalnych (Gorzowy, Bydgoszcze, Torunie, czy też Poole, Coventry, Wolverhamptony).

*sam biegałem na treningi by grać jak Wójcik, Zieliński i Jordan

Aha, a ponad to wszystko - i tak lepiej byłoby te pieniądze na wszelkie sporty nie-masowe wsadzić w edukację

I na tym powinna polegać rola państwa i ministerstwa sportu, aby wspierać właśnie odnoszących sukcesy sportowców dyscyplin nieco mniej powszechnych i mniej samofinansujących się. Piłka kopana, właśnie przez swoją popularność i medialność, sama przyciągnie sponsorów, którzy to sfinansują, nie ma potrzeby topić w tym publicznych pieniędzy. A największe szanse na poprawienie kondycji sportowej/poziomu zdrowia obywateli mają obecnie chyba tylko wszelkiego rodzaju biegi, które nie wymagają specjalnych nakładów finansowych na infrastrukturę, a robią się coraz bardziej popularne.

Ciężko mi sobie wyobrazić finansowanie w ciemno dziwnych dyscyplin które mało kogo obchodzą. Znajdziemy dziesięć biegaczek na nartach i zaczniemy je sponsorować w nadziei, że któraś będzie drugą Kowalczyk?

Tu nie chodzi o sponsorowanie poszczególnych zawodników, ale o stworzenie bazy do treningów. Jeśli narciarze nie mają wyasfaltowanej trasy na letnie przygotowania i muszą jeździć po drogach pomiędzy samochodami to nie ma co liczyć, że rodzice zachęcą swoje dzieci do spróbowania sił w biegach narciarskich. Gdyby 10% z dofinansowań piłki nożnej przeznaczyć na inne dyscypliny, to mogło by się okazać, że zdobywamy laury w wielu sportach. Bródka nie mówił nic o tum, że chce zarabiać jak piłkarze i nic nie robić, ale że przydałby się całoroczny obiekt do treningów łyżwiarskich. Jeden w całym kraju.

Orliki, siłownie na powietrzu i inne powszechnie dostępne rzeczy mające na celu podnieść sprawność fizyczną (i tym samym polepszyć zdrowie) Polaków - jak najbardziej! Reszta... Niech znajdzie sobie sponsorów i za ich pieniądze biega sobie na nartach, czy rzuca oszczepem. Nie mam pojęcia, dlaczego państwo miałoby finansować takie zachcianki dla pojedynczych osób... Za te tysiące/miliony złotych można kupić wiele leków ratujących życie, bądź chociażby postawić orlika/orliki. Bo czym tak w sumie jest medal olimpijski? Drogą zabawką...

esbek pisze: Gdyby 10% z dofinansowań piłki nożnej przeznaczyć na inne dyscypliny, to mogło by się okazać, że zdobywamy laury w wielu sportach.

Po co? Jaki procent społeczeństwa wie, jak po Londynie potoczyły się kariery Bogackiej, Klepackiej, Miarczyńskiego, Bonka, Janikowskiego, Zielińskiego (to nasi medaliści, jakby ktoś nie wiedział; ja bym nie wiedział)? Kto z was przez ostatnie cztery lata zainteresował się brązowymi panczenistkami z Vancouver? Czy sukcesy Blanika sprawiły, że Polacy masowo zaczęli trenować gimnastykę? Kto o nim słyszał przed Pekinem, gdzie zdobył złoto praktycznie na koniec kariery?

R-9 Chełmska pisze:Nie mam pojęcia, dlaczego państwo miałoby finansować takie zachcianki dla pojedynczych osób... Za te tysiące/miliony złotych można kupić wiele leków ratujących życie, bądź chociażby postawić orlika/orliki. Bo czym tak w sumie jest medal olimpijski? Drogą zabawką...

A dlaczego państwo utrzymuje piłkę kopaną? Czy budowa stadionów za ciężkie miliony wpływa na popularność sportu w społeczeństwie? No chyba że uznamy za sport masowy biegi przełajowe z maczetami po mieście Popularność Lewandowskiego czy Szczęsnego nie wpływa na popularność sportu, a co najwyżej na ilość osłon stron serwisów sportowo-plotkarskich. Poza tym, mówimy o budżecie Ministerstwa Sportu, który jest przeznaczany na sport, a nie na leki, więc proszę tu demagogii nie uprawiać. Zamiast budować wielkie stadiony piłkarskie, które jest potem ciężko zapełnić, lepiej zbudować też po JEDNYM przyzwoitym obiekcie dla innych dyscyplin sportowych, w których polscy zawodnicy odnoszą sukcesy.
@fik: a po co utrzymywać kadrę piłkarską? Czy ktoś poza pasjonatami jest w stanie powiedzieć cokolwiek na temat innych piłkarzy obecnej kadry narodowej, poza trójką z BVB i Szczęsnym?

Problem polega na tym, że pasjonatów kadry piłkarskiej jest parę milionów, pasjonatów strzelectwa, łucznictwa czy gimnastyki artystycznej liczy się góra w tysiącach.

Ale pasjonatów skoków narciarskich przez te parę lat Małyszomanii jednak trochę przybyło. Tylko to wszystko trzeba umieć też sprzedać. Małysz przynajmniej miał to szczęście, że miał Wielką Krokiew. Na biegówkach po Kampinosie też da się zasuwać. Panczeniści mają tu niestety trochę gorzej.

@fik: parę milionów, to jest kibiców kadry, pasjonatów są co najwyżej dziesiątki-setki tysięcy. 90% tych, którzy kibicują kadrze, nie potrafiłaby podać nawet nazwisk reprezentantów poza czterema wymienionymi przeze mnie wcześniej.
Podczas igrzysk olimpijskich naszej kadrze też przybywa kibiców, z tym tylko, że nie muszą śpiewać po zawodach "Nic się nie stało...". I ma się to zupełnie nijak do popularyzacji sportu wśród społeczeństwa.

pawcio pisze:Ale pasjonatów skoków narciarskich przez te parę lat Małyszomanii jednak trochę przybyło. Tylko to wszystko trzeba umieć też sprzedać. Małysz przynajmniej miał to szczęście, że miał Wielką Krokiew. Na biegówkach po Kampinosie też da się zasuwać. Panczeniści mają tu niestety trochę gorzej.

Ale skoki narciarskie to były popularne od dawna. Turniej Czterech Skoczni pokazywano u nas regularnie - przeciez wielu z nas pamięta takie nazwiska jak Jan Kowal czy Jarosław Mądry. No ja w każdym razie pamiętam i na tle ich wyczynów tym bardziej doceniam nie tylko osiągnięcia Małysza i Stocha, ale każde wywalczone miejsce w drugiej serii przez naszego skoczka