Pozwolę sobie zacytować spostrzeżenia naszego kolegi (motorniczego) z grupy ztm.news:
Kod: Zaznacz cały
Któregoś dnia śmigałem sobie 26, jak zresztą w sumie codzień. Na zewnątrz
piękna pogoda, godzina taka, że robią się coraz większe tłumy. Do tego
wypadła z ruchu brygada kursująca przedemną. Wiadomym skutkiem powyższego
było zbieranie potężnych tłumów z przystanków. Na Wiatraczną zajechałem z
opóźnieniem, z wywieszonym językiem. Szybkie formalności na ekspedycji,
sprawdzenie trzeźwości i dalej w trasę.Oczywiście na przystankach tłumy
potężne. Jadę punktualnie, nie jest źle. Niestety. Przy Bliskiej
zatrzymanie. Niedługie, jakieś pięć minut. Ale już miałem opóźnienie. Do
tego musiałem zabrać kolejne tłumy z uszkodzonego składu. Jadę twardo dalej.
Próbuje wrócić do czasu rozkładowego, zważywszy, że w lusterku widzę kolejną
brygadę 26. Oczywiście pasażerowie za nic mają to, że jestem opóźniony.
Wsiadają sobie powolutku, czasem ktoś dobiegnie, czasem ktoś postanowi
zastawić drzwi nogą lub plecakiem. Nadal nie daję rady nadrobić opóźnienia.
Od przystanku Stare Miasto, wóz zaczyna szwankować, jakieś szarpanie na
hamowaniu itd. Próbuję opanować sytuację. Na razie się jakoś udaje.
Niestety, przy Kinie Femina i Wola Ratusz, wóz znowu szarpie, pomimo, że z
pedałem hamulca obchodzę się jak ze świeżym jajkiem. Od tego momentu zaczęły
się sypać komentarze, jak to zwykle bywa, odnośnie przewożenia na pokładzie
płodów rolnych. To dopiero początek. Wóz się nieco uspokoił, więc jadę
dalej, próbując wrócić do rozkładu. Moje opóźnienie wzrosło do 8 minut.
Oczywiście tym razem zaczęły się pojawiać komentarze, że jadę jak wariat,
pijany itd. Czyli norma. Ludowi nie można dogodzić. Za wolno - źle, za
szybko - źle. Nadmieniam, że pomimo najszczerszych chęci, i tak nie dało się
sprzętu rozbujać do dużej prędkości, bo na pokładzie były dzikie tłumy.
Niedaleko Os. Górczewska, wóz znowu zaczął szarpać. Oczywiście znowu
komentarze. Najbardziej lud rozwścieczało to, że nie reagowałem na nie. Jak
wiadomo, takie zaczepki są obliczone na spowodowanie awantury. Oczywiście,
najgłośniejsze i najbardziej wulagrane komentarze, serwowali ci, którzy już
wysiedli z tramwaju. Norma. W końcu w każdej chwili mógłbym wszystkich
wyprosić i zostałyby biedactwa na przystanku, więc wolą nie ryzykować. Jak
już dojadą do miejsca przeznaczenia, to czują się mocni. W końcu dojechałem
do Os. Górczewska. Poszedłem do ekspedycji, żeby załatwić formalności i przy
okazji zadzwonić do zakładu z informacją, że będę zjeżdżał ze względu na
awarię. Oczywiście nie było to proste. Sfrustrowany tłum pognał za mną na
ekspedycję, ubliżając mi i pracownikowi ekspedycji i innym motorniczym.
Czułem się w pewnym momencie, jak czarownica w Średniowieczu. Czekałem tylko
aż ułożą stos, ukamienują mnie i zadadzą tysiące innych tortur. Wszelkie
próby wytłumaczenia, że zaistniałe niedogodności nie leżą po mojej stronie,
powodowały efekt odwrotny od zamierzonego. Grożono mi uszkodzeniem ciała i
innymi szykanami. To cud, że nie zdemolowali ekspedycji. W końcu zjechałem
do zakładu, wymieniłem wagon i dalej było spokojnie.
Dlaczego to piszę? Ciągle czytamy, a że to kierowca, motorniczy czy, kanar
są beeee, mają mordercze zapędy itd. A prawda jest taka jak widać.
Niepokojący jest poziom frustracji, jaki prezentują pasażerowie. I to
właśnie w znaczącej większości przypadków, oni występują z otwartą agresją
wobec pracowników komunikacji. Najgorsze jest to, że to właśnie pomówienia z
ich strony, są często brane pod uwagę przez pracodawcę, w trakcie
rozpatrywania skarg. I wydaje mi się, że to właśnie też jest przyczyna, że
pasażer sobie na tak dużo pozwala. Z założenia jestem dobrze nastawiony do
każdego. Nie traktuję pasażera jak intruza. Dokładam wszelkich starań, by
zawsze dojechał na czas, bezpiecznie. Nawet w przypadku, drobnych usterek,
nie zagrażających bezpieczeństwu, staram się dojechać do najbliższej pętli i
ewentualnie dopiero wtedy zjechać. Jest wtedy mniej straconych półkursów,
pasażerowie dojadą tam gdzie chcą i wszyscy powinni być zadowoleniu. Ale jak
widać, nie warto się starać. Po co? Z tego wszystkiego wniosek. Trzeba
będzie wypraszać pasażerów przy byle usterce, nie zważając na to, czy mają
następny tramwaj czy nie. Przykre to, ale może dzięki temu nie będę się
musiał nasłuchać i obawiać o swoje życie.
Może to coś wniesie to spojrzenia na kulturę i sposób bycia niektórych pasażerów.