WAWKOM

Dziś wsiadłem w A438 jeżdżące na 157. W środku smród spalenizny, a po kilku przystankach przy Hali Kopińskiej autobus roztaczał wokół siebie szarą chmurę z przypalających się hamulców. Pomimo tego kierowca jechał dalej. ZTM tak czepiał się Liber z Mobilisu lecz wydaje mi się że te MAN-y są w jeszcze gorszym stanie.

A727 jeżdżące dziś na 517 pięknie ryczy przez uszkodzony tłumik. Mam nadzieję że za szybko go nie naprawią.

A136 ciągłe wibracje wycie z tyłu pojazdu oraz szarpanie żeby ruszyć z miejsca niczym w Jelczu Libero.

Michalk001 pisze:A727 jeżdżące dziś na 517 pięknie ryczy przez uszkodzony tłumik. Mam nadzieję że za szybko go nie naprawią.

on juz długo tak


ostatnio 85xx tez

Miałem dziś okazję jechać Scanią A568. Z kabiny kierowcy co chwilę wydobywał się huk a potem syk ulatniającego się sprężonego powietrza. Po dotarciu do przystanku kierowca zmagał się z przewodem, po czym ruszał dalej. 20 sekund później sytuacja znowu się powtarzała i tak cały czas. Nie wiem, cóż to za przewód sprawiał kierowcy tyle kłopotów, autobus sprawiał jednak wrażenie, że za chwilę stanie na amen, co wzbudzało uzasadnione zaniepokojenie pasażerów, wyrażone komentarzem: - Za chwilę autobus się rozp...doli.
Szczęśliwie ukraiński kierowca nie dawał za wygraną i autobus się nie "rozp...dolił". Nie wiem jednak czy dotarł do celu, bo wysiadłem w połowie trasy. Pytanie: co to za przewód ze sprężonym powietrzem mógł się wyrwać w kabinie Scanii?

A568 to druga dostawa, czyli najprawdopodobniej przewód od układu podnoszenia i opuszczania szyby w drzwiach do kabiny.

Właśnie jadę 5450 i drzwi w nim nap..... tak jakby miały 20 lat, a nie 2 miesiące. Ciekawe kiedy w tym dziadostwie doczekamy się normalnie działających drzwi?
MZA powinno odsyłać to na gwarancję, bo nie jest przyjemne słuchać tego przez godzinę. No i ma fajne zapowiedzi - "Następny przystanek: ...".

A może wystarczy otworzyć trumnę nad drzwiami i po prostu ciut przykręcić zaworki na siłownikach? W ujeżdżanych przez siebie SU sam sobie ustawiałem prędkość z jaką mają się zamykać drzwi, a nie przypuszczam, żeby w tych nowych SU coś się zmieniło. I nie zdziwiłoby mnie gdyby to kierowca, wkurzony wydłużonym czekaniem na każdym przystanku aż drzwi się zamkną, dokonał tuningu.

Szeregowy_Równoległy pisze:A może wystarczy otworzyć trumnę nad drzwiami i po prostu ciut przykręcić zaworki na siłownikach? W ujeżdżanych przez siebie SU sam sobie ustawiałem prędkość z jaką mają się zamykać drzwi, a nie przypuszczam, żeby w tych nowych SU coś się zmieniło. I nie zdziwiłoby mnie gdyby to kierowca, wkurzony wydłużonym czekaniem na każdym przystanku aż drzwi się zamkną, dokonał tuningu.

Tylko że w Ikarusach było takie fajne coś co nazywa się tłumieniem. Drzwi zamykały się szybko lecz kilka cm przed domknięciem zatrzymywały się i powoli dochodziły do końca bez najmniejszego trzaśnięcia. Czy to taki problem zastosować takie siłowniki które stosowano 25 lat temu?

Ja uważam, że się czepiasz. Po prostu. To nie jest zły stan techniczny. Drzwi trzaskają, tylko tyle. Pomijam rolę edukacyjną. Jak palant, który wsadził nogę w drzwi, zostaje na przystanku skacząc na jednej nodze, bo druga boli, a autobus odjeżdża, to jest szansa, że wyniesie jakąś naukę z tego skakania.

Szeregowy_Równoległy pisze:Ja uważam, że się czepiasz. Po prostu. To nie jest zły stan techniczny. Drzwi trzaskają, tylko tyle. Pomijam rolę edukacyjną. Jak palant, który wsadził nogę w drzwi, zostaje na przystanku skacząc na jednej nodze, bo druga boli, a autobus odjeżdża, to jest szansa, że wyniesie jakąś naukę z tego skakania.

Nie powiedziałbym że się czepiam - jeżeli w ciągu dwóch dekad komunikacja schodzi na psy to chyba coś jest na rzeczy.
Porównajmy Ikarusa ostatniej serii 57xx do współczesnego Solarisa z ostatniej dostawy. Po pierwsze RABA D10 z systemem wyciszającym była cichsza od obecnego Solarisa jeżeli chodzi o głośność we wnętrzu autobusu - tu jedynie mosty napędowe są lepsze chociaż w Ikarusach montowano ciche mosty jak w 6410, 5211 i 5212. Po drugie przestronność wnętrza w Ikarusach biła na głowę współczesne konstrukcje w których stojąc gdziekolwiek w korytarzu jestem non stop gnieciony przez osoby próbujące wejść lub wyjść z autobusu - jeżeli jeszcze delikwent jest tak rozgarnięty i nie zdejmuje plecaka to już jest kompletna porażka. Po trzecie drzwi - w Ikarusie po 15-16 latach zachowywały fabryczne ustawienia, nie trzaskały, zamykały się wciąż w odpowiedniej kolejności i były lepiej uszczelnione niż obecne - w Solarisie i innych obecnych konstrukcjach te nędzne płatki gumy zachodzące ledwo za siebie nie zapewniają szczelności i często jak ostatnio widziałem jest centymetrowa szczelina w drzwiach, gdyż jedna połówka wystaje bardziej na regulacji. Nie wspominam o tłuczeniu drzwi nad głową przez całą trasę co przyjemne nie jest. No i dużo mniejsza pojemność czy równomierne rozmieszczenie drzwi - o tym już nawet nie warto wspominać. Jedynym plusem jest niska podłoga która jest potrzebna tak naprawdę może 10% społeczeństwa, ale jednak powoduje zagrożenie kiedy jakiś wariat wpakuje się z boku samochodem bezpośrednio do wnętrza autobusu, a nie pod podłogę jak w Ikarusach. Aha - i co do roli edukacyjnej, drzwi powinny zamykać się w miarę szybko, lecz delikatnie. Z autobusów korzystają też naprawdę małe dzieci i takie rozkręcone na max. drzwi walące w co popadnie bez ostrzeżenia mogą naprawdę doprowadzić do tragedii.

Komunikacja schodzi na psy, bo drzwi Ci trzaskają? Czepiasz się, to mało powiedziane.

Michalk001 pisze:Po drugie przestronność wnętrza w Ikarusach biła na głowę współczesne konstrukcje w których stojąc gdziekolwiek w korytarzu jestem non stop gnieciony przez osoby próbujące wejść lub wyjść z autobusu - jeżeli jeszcze delikwent jest tak rozgarnięty i nie zdejmuje plecaka to już jest kompletna porażka.

Największa przestronność wnętrza, to byłaby w takich ciężarówkach co po wojnie jeździły po Warszawie. Tyle osób się mieściło... No i stare tramwaje - winogrona. Nie to co ten dzisiejszy szrot, tak mało ludzi zabiera.

Michalk001 pisze:Po trzecie drzwi - w Ikarusie po 15-16 latach zachowywały fabryczne ustawienia, nie trzaskały, zamykały się wciąż w odpowiedniej kolejności i były lepiej uszczelnione niż obecne

W strupiałych harmonijkowcach, jedna połówka często otwierała się z dużym opóźnieniem, bądź nie otwierała się w ogóle.

Michalk001 pisze:No i dużo mniejsza pojemność czy równomierne rozmieszczenie drzwi - o tym już nawet nie warto wspominać. Jedynym plusem jest niska podłoga która jest potrzebna tak naprawdę może 10% społeczeństwa

Postaw się w sytuacji matki z dzieckiem, osoby niepełnosprawnej, osoby z dużym bagażem, osoby starszej... Gdzieś chyba nawet były analizy, z których wynikało że w Warszawie aż 25% pasażerów komunikacji miejskiej to osoby starsze.

Ikarusy może były dobre, ale w latach siedemdziesiątych.

Michalk001 pisze:

Szeregowy_Równoległy pisze:Ja uważam, że się czepiasz. Po prostu. To nie jest zły stan techniczny. Drzwi trzaskają, tylko tyle. Pomijam rolę edukacyjną. Jak palant, który wsadził nogę w drzwi, zostaje na przystanku skacząc na jednej nodze, bo druga boli, a autobus odjeżdża, to jest szansa, że wyniesie jakąś naukę z tego skakania.

Nie powiedziałbym że się czepiam - jeżeli w ciągu dwóch dekad komunikacja schodzi na psy to chyba coś jest na rzeczy.
Porównajmy Ikarusa ostatniej serii 57xx do współczesnego Solarisa z ostatniej dostawy. Po pierwsze RABA D10 z systemem wyciszającym była cichsza od obecnego Solarisa jeżeli chodzi o głośność we wnętrzu autobusu - tu jedynie mosty napędowe są lepsze chociaż w Ikarusach montowano ciche mosty jak w 6410, 5211 i 5212. Po drugie przestronność wnętrza w Ikarusach biła na głowę współczesne konstrukcje w których stojąc gdziekolwiek w korytarzu jestem non stop gnieciony przez osoby próbujące wejść lub wyjść z autobusu - jeżeli jeszcze delikwent jest tak rozgarnięty i nie zdejmuje plecaka to już jest kompletna porażka. Po trzecie drzwi - w Ikarusie po 15-16 latach zachowywały fabryczne ustawienia, nie trzaskały, zamykały się wciąż w odpowiedniej kolejności i były lepiej uszczelnione niż obecne - w Solarisie i innych obecnych konstrukcjach te nędzne płatki gumy zachodzące ledwo za siebie nie zapewniają szczelności i często jak ostatnio widziałem jest centymetrowa szczelina w drzwiach, gdyż jedna połówka wystaje bardziej na regulacji. Nie wspominam o tłuczeniu drzwi nad głową przez całą trasę co przyjemne nie jest. No i dużo mniejsza pojemność czy równomierne rozmieszczenie drzwi - o tym już nawet nie warto wspominać. Jedynym plusem jest niska podłoga która jest potrzebna tak naprawdę może 10% społeczeństwa, ale jednak powoduje zagrożenie kiedy jakiś wariat wpakuje się z boku samochodem bezpośrednio do wnętrza autobusu, a nie pod podłogę jak w Ikarusach. Aha - i co do roli edukacyjnej, drzwi powinny zamykać się w miarę szybko, lecz delikatnie. Z autobusów korzystają też naprawdę małe dzieci i takie rozkręcone na max. drzwi walące w co popadnie bez ostrzeżenia mogą naprawdę doprowadzić do tragedii.

Fakt, że Ikarusy były super, ale ich czas już minął. Naprawdę nie widzę sensu eksploatacji szrotu, który z latami coraz częściej by się psuł, a w dodatku był nieprzystosowany do wszystkich użytkowników komunikacji miejskiej. Bo w dzisiejszych czasach, kiedy wszyscy się przesiadają (czy to z metra do autobusu, czy z tramwaju, obojętnie) utrudnianie życia pasażerom jest po prostu paradoksem. Z punktu widzenia osoby, która trochę się interesuje autobusami może i wszystko jest okej, ale z punktu zwykłego pasażera taki autobus zdecydowanie zachęca, ale do jazdy samochodem. Pamiętaj, nie wiesz jak będzie wyglądało wszystko w przyszłości, ale nie życzę Tobie takiej gimnastyki, jaką niektórzy muszą uprawiać żeby dostać się do wysokopodłogowego autobusu. Co do jakości nowych wyrobów - gdyby najważniejszym kryterium przetargów nie była cena, to może wszystko byłoby lepiej i staranniej wykonane.