Humor

[BJ]

Niektóre żarty (głównie sytuacyjne) bywają żenujące.
Ale śmiać się można absolutnie ze wszystkiego i nawet jeśli jest to śmianie się z jakiejś osoby czy tragedii, to nie musi to być automatycznie żenujące.

[Bastian]

Ale śmiać się można absolutnie ze wszystkiego

No właśnie ja twierdzę, że nie.

nawet jeśli jest to śmianie się z jakiejś osoby czy tragedii, to nie musi to być automatycznie żenujące.

Jest komedia i jest tragikomedia, zgoda. Ale tragedia też jest, a mam wrażenie, że nie do końca te kategorie rozróżniasz.

[BJ]

Czyli nie można się śmiać z dowcipu np. takiego: z jakiej rodziny pochodzi Marta Kaczyńska? Z ROZBITEJ. ?
Czemu? Sam nie przepadam za miliardem żartów o Smoleńsku, ale akurat ten mnie szczerze rozbawił i nie widzę w nim nic żenującego.

[KwZ]

Skoro nie widzisz w nim nic żenującego, to opowiedziałbyś go Marcie Kaczyńskiej?

[primoż]

to może taki skecz na wieczór?

Akurat to jakoś mi się średnio podoba (może dlatego, że oklepane), ale to jest moim zdaniem fajniejsze: Kabaret Dudek - Janusz Gajos - Kordła.

[BJ]

Nie.
Tak samo jak Markowi Edelmanowi nie opowiadałbym dowcipów o Żydach.

[KwZ]

Dlaczego? Byłoby to niestosowne? Żenujące?

[reserved]

BJ, a czy nie uważasz, że to jest taka dziecinada? Ja kiedyś też się smiałem z takich żartów będąc w gimnazjum, ale podrosłem już trochę. Mnie osobiście rażą dowcipy o całkowicie niewinnych ludziach. O ile o blondynkach jeszcze są znośne, bo to powiedzmy mniej może razić, to z czyjejś tragedii zwyczajnie śmiać się nie powinno.

[BJ]

Dlaczego?

Bo byłoby to nietaktowne.

BJ, a czy nie uważasz, że to jest taka dziecinada?

Nie. Nie ma nic dziecinnego w chamskich dowcipach.
Dziecinna, a może raczej zwyczajnie głupia, to jest ta poprawność polityczna przez którą już nawet nie można narysować karykatury Mahometa

Ja kiedyś też się smiałem z takich żartów będąc w gimnazjum, ale podrosłem już trochę.

Dzięki temu forum jawisz mi się jako osoba przeciętnie bystra, sztywna i nieco nudna (słowem: raczej nie dusza towarzystwa). Cieszę się więc, że "podrosłem" w innym kierunku (co do bystrości to oczywiście kwestia dyskusyjna ).

Mnie osobiście rażą dowcipy o całkowicie niewinnych ludziach. O ile o blondynkach jeszcze są znośne, bo to powiedzmy mniej może razić, to z czyjejś tragedii zwyczajnie śmiać się nie powinno.

No i jest to twoje zdanie i twoje poczucie humoru, które mi kompletnie nie odpowiada, bo w 100% przypadków jak coś zamieszczasz w tym temacie, to reaguję mniej więcej w ten sposób, ale jakoś pod każdym twoim nieśmiesznym dla mnie linkiem albo obrazkiem nie piszę, że jesteś frajer pompka i nie podoba mi się twój humor.

[reserved]

Dzięki temu forum jawisz mi się jako osoba przeciętnie bystra, sztywna i nieco nudna (słowem: raczej nie dusza towarzystwa).

Bo pewnie jestem osobą mało bystrą, sztywną i raczej mega nudną, z którą nie warto przebywać. Mam do tego prawo. Nie zmienia to faktu, że nie bawię się klockami itp.

Przy okazji błagam - nie traktujcie mnie jako przyszłego dziennikarza. Nigdy nim nie będę.

[KwZ]

Bo byłoby to nietaktowne.

Łamanie konwencji społecznych nie zawstydzałoby cię, ale tego nie robisz. Pasuję.

[Bastian]

Dziecinna, a może raczej zwyczajnie głupia, to jest ta poprawność polityczna

Głupia może i tak, ale co do dziecinności, to chyba coś ci się zupełnie pokićkało.

[blinski]

Dziecinna, a może raczej zwyczajnie głupia, to jest ta poprawność polityczna przez którą już nawet nie można narysować karykatury Mahometa

Zgodzę się, że dowcipy rasistowskie czy antysemickie mogą być śmieszne, ale wszystko zależy od drobnych szczegółów, osadzenia w kontekście historycznym i z kogo stricte tak naprawdę robi się jaja. Większość dowcipów o holokauście czy niewolnictwie opowiadają ludzie nierozgarnięci, którzy naprawdę wierzą, że są przede wszystkim niepoprawni politycznie i wywrotowi wobec reżimowych reguł PC. Tak naprawdę jednak oni w tych dowcipach widzą prawdę, w swoim prymitywizmie są przekonani, że dowalanie różnym 'innym' jest słuszne i zbożne, a jeśli nawet nie, to co za różnica, z nas się śmieją na świecie, to my też możemy z innych. Zbyt dużo razy się z tym stykałem, żeby tego nie zauważyć. Druga rzecz to to, że te dowcipy w znacznej części są po prostu nudne. Antysemickie w większości wymyślone tuż po wojnie przez Polaków, dla których Żyd to nigdy nie był człowiek żyjący na takich samych prawach jak oni, a holokaust uznawali za dobry efekt uboczny wojny. Tak więc dowcipy z długą brodą. Jeśli dowcip, którego jeszcze nie słyszałem opowie ktoś, komu wiem, że daleko do rasizmu czy antysemityzmu, to potrafi mnie śmieszyć.
Natomiast jeśli weźmiemy np. katastrofę smoleńską, to czynnikiem wyzwalającym humor jest głównie nie ich jakość czy niechęć do osób które zginęły, ale to, że uraża to nielubianych, nadętych sztywniaków z prawicy - których zresztą podstawową cechą identyfikacyjną jest bycie urażonym, dzięki czemu dowcipy z nich są tak popularne (teraz akurat siedzą cicho, bo nie mają na siebie pomysłu, więc mniej). Myślę, że jeśli żyłbym pośród Żydów, których uraża wszystko i wszędzie, a do tego zajmowaliby mnóstwo miejsca w mediach opowiadając o obraźliwych atakach w nich wymierzonych, to chyba na nowo zaczęłyby mnie śmieszyć te suchary o zagładzie.

[marcin3001]

głównie u kiboli (i ew. studentów kierunków technicznych).

Jakiś kompleksik?

[blinski]

Jakiś kompleksik?

Nie, obserwacje.