Demony przeszłości i skrzeczÄ ca rzeczywistość

[MeWa]

Skorzystać z szansy, bo potem można sobie długo, długo wyrzucać, że się nie na coś nie zdecydowało.
A ewentualne zbłaźnienie, upokorzenie wychodzi często na dobre..

A na to ci akurat mogę z czystym sumieniem odpowiedzieć: zawsze, ale to zawsze działanie jest lepsze od zaniechania. Nawet, jeśli się zbłaźnisz, jakieś nauki z tego wyciągniesz. Zaś jeśli nie zrobisz nic, będziesz już o tym myślał zawsze - i zawsze żałował, że nie podjąłeś działania i nie wygrałeś tego, co było do wygrania. Po co ci taki stres do końca życia?

A różne niewykorzystane okazje potrafią się śnić po długich latach, wiem coś o tym...

Zrobić to. Lepiej się spalić ze wstydu i być złym przez kilka dni, niż potem całe życie żałować zmarnowanej szansy.

To chyba było pytanie retoryczne...
W każdym bądź razie wszystko wskazuje na to, że okazja i tak nieaktualna. Lęk okazał się zbyt silny, by w ogóle o niej myśleć. Nie mniej jednak oznacza to, że problem pozostaje nierozwiązany, w ogóle bez najmniejszej motywacji do zmierzenia się z nim :-/ I tak ciągnie się już prawie rok...

A i jeszcze jedno pytanie - czy bardzo niewłaściwym jest zmarnować bardzo niechciany, otrzymany wbrew naszej woli, ale za to drogi prezent?

[Colony]

Jeśli można go wręczyć komu innemu, kto będzie wdzięczny to być może tak.

[MeWa]

Nie, problem w tym, że to nie taki prezent, który można oddać

[JacekM]

panta rei

[R-9 Chełmska]

zaczęło się liceum od mocnego antycznego akcentu, nie?

[JacekM]

nie:>

[Gronostaj]

Chyba mnie zaczęła dopadać jesienna wścieklizna. Jak to zrobić, żeby na wszystko mieć pieniądze i czas? Boję się, że jak będę miała jedno, to zabraknie mi drugiego... Boję się, że nie będę miała czasu cieszyć się osiągnięciem tego, o czym marzyłam przez całe życie, bo nie pozwoli mi na to pośpiech, zagonienie, natłok innych, pobocznych, ale bardziej "angażujących" spraw.. Jak ludzie sobie z tym radzą? Jak uciec przed przeciętnością i zobojętnieniem?

Rany, jak mnie wszystko denerwuje . A ja sama siebie denerwuję najbardziej.

[Bastian]

Jak to zrobić, żeby na wszystko mieć pieniądze i czas? Boję się, że jak będę miała jedno, to zabraknie mi drugiego...

Masz problemy... Ja nie mam ani pieniędzy, ani czasu, a jakoś sobie radzę

[Gronostaj]

Nie no- boję się tego, że jak znajdę pracę i zacznę zarabiać, to nie będę miała czasu na wydawanie pieniędzy na to, na co chciałabym je wydać. A zanim się "dorobię" (o ile w ogóle to kiedyś nastąpi), to nie będę miała ani kasy ani czasu i będzie do dupy . Poza tym, jak ja mam iść do pracy, jak ja nic nie umiem i nie wiem, co chciałabym robić, a byle jakiej pracy nie podejmę...

[Bastian]

boję się tego, że jak znajdę pracę i zacznę zarabiać, to nie będę miała czasu na wydawanie pieniędzy na to, na co chciałabym je wydać

Nie martw się na zapas, na to jeszcze przyjdzie czas. Inaczej będzie jak w tym wicu:

- Co tak marnie wyglądasz?
- Daj spokój, to przez tę nową robotę, cały dzień na kolanach...
- A długo tam robisz?
- W poniedziałek zaczynam...

Rozumiem twoje rozterki... ale życia nie da się aż tak dokładnie zaplanować, szczególnie pracy. Trzeba coś znaleźć, a potem - albo się podoba, albo nie. Przez cały czas trzeba się rozglądać dookoła, ot co. I pamiętać, że jeśli aktualnie brakuje pieniędzy to trzeba się rozejrzeć za czymś nieźle płatnym, a jeśli czasu - za czymś mniej absorbującym. I w końcu się dojdzie do jakiejś równowagi, trudno o niej marzyć już na starcie. W końcu panta rei...

Poza tym, jak ja mam iść do pracy, jak ja nic nie umiem i nie wiem, co chciałabym robić

Tia, znam ten ból...

byle jakiej pracy nie podejmę...

Podobno żadna nie hańbi - aczkolwiek do czasu

[bohunu]

A potem jak dostaniesz już jakąś pracę, zaczynasz się wkręcać, ze sobie nie poradzisz...

[Gronostaj]

Inaczej będzie jak w tym wicu:

Hehe, aż się uśmiechnęłam. Bo ja faktycznie chyba tak trochę mam .

I w końcu się dojdzie do jakiejś równowagi, trudno o niej marzyć już na starcie.

Ale chciałabym, żeby to wszystko "odbyło się" szybko i bezboleśnie. I nie wiem, czy tak się da... Z jednej strony, marzę o stabilizacji, z drugiej strony- chciałabym mieć na tyle dużo luzu, żeby móc sobie pozwolić na przykład na dłuuugie wakacje albo na "tydzień w łóżku z ulubioną książką"..

Podobno żadna nie hańbi - aczkolwiek do czasu

Podobno . Biorąc pod uwagę moją, hehe, dotychczasową Karierę Zawodową, już nic nie powinno mnie dziwić. Nie chcę roznosić ulotek albo pracować na 0700 (albo w smsowym czacie erotycznym ).

A potem jak dostaniesz już jakąś pracę, zaczynasz się wkręcać, ze sobie nie poradzisz...

Eee, jak już dostanę pracę, to pewnie przez tydzień będę się stresowała, a później chyba każdy się przyzwyczai

[Bastian]

Z jednej strony, marzę o stabilizacji, z drugiej strony- chciałabym mieć na tyle dużo luzu, żeby móc sobie pozwolić na przykład na dłuuugie wakacje albo na "tydzień w łóżku z ulubioną książką"..

Era

[Gronostaj]

Jaka Era?

[Krzysiek_S]

Jaka Era?

GSM