Tolerancja i mniejszości

Moderator: Szeregowy_Równoległy

Teokryt
Posty: 3756
Rejestracja: 05 paź 2007, 19:48

Post autor: Teokryt » 12 wrz 2009, 10:01

I potem taki widz spotyka takiego Szamota, przeciera oczy ze zdumienia i pyta "Powaznie? Nie wyglądasz". Bo przeciez widzieli nieraz geja. W TV, na obrazkach. Zróbmy eksperyment i zadajmy sobie pytanie ilu z nas na Wawkomie (z którymi nie znamy się osobiście) czytajac tego posta widzi oczami wyobraźni autora w postaci kolesia o piskliwym głosie z tlenionymi włoskami na żel i resztakami poimprezowego brokatu na twarzy, tylko dlatego, że gdzieś tu kiedys napisałem, że jestem pedziem.
Hmm, jakos nie miałem nigdy takiego skojarzenia może przez to ze w moim otoczeniu jest wielu gejów typu "Naprawde a nie wyglądasz", może ot paradoks ale dla mnie ci
o piskliwym głosie z tlenionymi włoskami na żel i resztakami poimprezowego brokatu na twarzy
to nie geje są nawet. To gorzej :) znajomi geje tez tak uważają - paradoks?
Jak pokazac prawdę będąc gejem tylko "w zaciszu domostwa"?
A trzeba pokazywać? Moim zdaniem to powinno być przez zainteresowanie lub przypadkowo bez żadnego nadymania się mediów. Bo czy twoje "wyjście z zacisza domowego" podczas spotkań w małym gronie jest groźne w jakiś sposób? Medialna papka mnie odrzuca w tym temacie. Moze to tez moja osobista cecha że mam jakaś awersje do różnych przemarszy i parad (jakie by nie były).
Moim zdaniem pokazywać nie trzeba bo tak naprawdę nie ma czego pokazywać. Ani u Heteroseksualistów ani u Homoseksualistów. Sprawy prywatne nie powinny być publiczne.

Szamot
Posty: 2278
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:09

Post autor: Szamot » 12 wrz 2009, 10:06

A mogę iśc z chłopakiem jako osobą towarzyszącą na wesele kolegi?
Czy to jest juz prywatne życie?

[ Dodano: |12 Wrz 2009|, 2009 10:10 ]
Teokryt pisze: Hmm, jakos nie miałem nigdy takiego skojarzenia może przez to ze w moim otoczeniu jest wielu gejów typu "Naprawde a nie wyglądasz", może ot paradoks ale dla mnie ci
o piskliwym głosie z tlenionymi włoskami na żel i resztakami poimprezowego brokatu na twarzy
to nie geje są nawet. To gorzej :) znajomi geje tez tak uważają - paradoks?
To prawda - homoseksualiści dla siebie potrafią być bardzo nietolerancyjni. Moim zdaniem to wynika z ich własnych kompleksów. "Ja jestem spoko - ale te cioty sa straszne, nie przyznaję sie do nich - jestem normalny jak wy hetero". Ja tez pewnych cech nie lubię, ale (już) nie uogólniam. Bo kiedys bym sie bardzo pomylił i odrzucił naprawdę wspaniałego człowieka.

Teokryt
Posty: 3756
Rejestracja: 05 paź 2007, 19:48

Post autor: Teokryt » 12 wrz 2009, 10:30

A mogę iśc z chłopakiem jako osobą towarzyszącą na wesele kolegi?
Pewnie.
Szamot pisze:Moim zdaniem to wynika z ich własnych kompleksów.
Skąd ten kompleks miałby się brać? Czy wszystko musi sie nam podobać? Każdy ma swoje własne zdanie na jakiś temat. Jak ktoś nie lubi ostrego makijażu to czy go zazdrości?
Bo kiedys bym sie bardzo pomylił i odrzucił naprawdę wspaniałego człowieka.
no ja w swoich kontaktach z ludźmi mam coś co określam jako pewien poziom (indywidualna cecha), i jakby ktoś nie był wspaniały to są takie cechy które odrzucają i juz i tego nie mogę zmienić. Najwyżej odrzucę jego wspaniałość ale mnie to trochę już <><, bo przekonałem sie ze wspaniałość to nie jest nic nadzwyczajnego ;)

Szamot
Posty: 2278
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:09

Post autor: Szamot » 12 wrz 2009, 10:49

Teokryt pisze:
A mogę iśc z chłopakiem jako osobą towarzyszącą na wesele kolegi?
Pewnie.
Chciałbym w to wierzyć.

Widzisz, a jestes przekonany że nikt nas nie wytknie palcami, że nie zderzymy się z docinkami i w rezultacie będziemy się źle bawić? Że na parkiecie wtopimy się w tłum i nikt na nas nie zwróci uwagi? Bo ja nie. Dla mnie to było wyzwanie - dużo zaufania do Państwa Młodych jako gospodarzy i jeszcze więcej lęku przed oceną (nawiasem - pozdrawiam Pana Mlodego o ile wpada czasem do tego wątku :) )

Widzisz. Ale na ślub siostry poszedłem z koleżanką.
Rodzina to na mnie wymogła. Tam na pewno byłoby źle.
Teokryt pisze:
Szamot pisze:Moim zdaniem to wynika z ich własnych kompleksów.
Skąd ten kompleks miałby się brać? Czy wszystko musi sie nam podobać? Każdy ma swoje własne zdanie na jakiś temat. Jak ktoś nie lubi ostrego makijażu to czy go zazdrości?
Nie, tu chodzi raczej o obawę przed wrzuceniem do worka z medialnymi stereotypowymi gejami. Odcięcie się od mitycznego środowiska, ktore każdy z gejów tworzy, ale którego zafałszowany fragment jest publikowany. Skoro juz mam odwage mowić, że jestem pedałem, ale jeszcze nie mam zaufania społecznego by nie bać się, że za to dostane po uszach, niejako "przymilam się" reszcie społeczeństwa deprecjonując tych bliższych stereotypowi.

To moim zdaniem troche jak w alkoholiźmie. Ja owszem - wypiję czasem , ale Zenek to dopiero wali. On to jest alkoholik, ze mną nie jest tak źle.

Oczywiście to nie jest klucz do sprawy, zresztą manieryzm potrafi być irytujący również dla mnie, ale jestem przekonany, że w niektórych przypadkach niechęć do osób tych bardziej zniewieściałych tak powstaje.

Awatar użytkownika
Petroniusz
Posty: 638
Rejestracja: 14 gru 2005, 7:44
Lokalizacja: Gocław

Post autor: Petroniusz » 12 wrz 2009, 10:52

Teokryt pisze:Skąd ten kompleks miałby się brać? Czy wszystko musi sie nam podobać? Każdy ma swoje własne zdanie na jakiś temat. Jak ktoś nie lubi ostrego makijażu to czy go zazdrości?
Ja bym widział w tym potrzebę wyróżnienia się. Niektórzy mają potrzebą bycia "gwiazdą". A jak być gwiazdą w stadzie gwiazd? Pojawiają się przerysowania - depilacja, torebki pełne broni biologicznej w postaci pudru, nadgarstki żyjące własnym życiem i piskliwy głosik. ;-)
Reakcja? Portale randkowe pełne opisów "spoko koleś bez skojarzeń". Nie pokazuje się złożoności środowiska, a szkoda. Bo mimo wszystko większość wciąż widzi gejów właśnie przez pryzmat piór wystających z tyłka.

Teokryt
Posty: 3756
Rejestracja: 05 paź 2007, 19:48

Post autor: Teokryt » 12 wrz 2009, 13:36

Widzisz. Ale na ślub siostry poszedłem z koleżanką.
Rodzina to na mnie wymogła. Tam na pewno byłoby źle.
Dobrze że już rodzina nie musi wpływać na to co i gdzie robię i jak. Nie lubię ślubów i wesel i nie chce chodzić podobnie jak na pogrzeby i inne "uroczystości". Ja tam na twoim miejscu bym poszedł i jak by ktoś zaczął wytykać to bym to zignorował. Mnóstwo w sumie obcych ludzi.
Na razie takiej sytuacji nie miałem wiec nie wiem ile by z tego przeszło do czynu jednak jestem coraz bardziej zdecydowany w wielu sprawach :).
A jeśli by naprawdę zrobiło by się nie przyjemne to trzeba by poinformować na przyszłość resztę rodziny ze jak i mnie pasuje to ICH PROBLEM. Ja od jakiegoś czasu rozpatruje sprawę zerojedynkowo. Albo ktoś przyjmuje wszystko albo nic.
Petroniusz pisze:Ja bym widział w tym potrzebę wyróżnienia się.
No ale tu nie trzeba być gejem, tylko niektórzy sięgają po coraz to silniejsze sposoby swojego wyróżnienia się. W razie czego wszystko zwale na gejów, bo to geje taksie zachowują ale jak będzie mi ktoś zwracał uwagę to powiem ze jest nietolerancyjnym homofobem. Homoseksualizm stał się towarem przez co wiele osób jest traktowanych przedmiotowo.

Awatar użytkownika
MeWa
Cukiereczek
Posty: 24727
Rejestracja: 14 gru 2005, 21:34
Lokalizacja: Czachówek Centralny Południowo-Środkowy

Post autor: MeWa » 12 wrz 2009, 13:46

Myślę, że ciekawy głos w dyskusji... Do czego prowadzi brak akceptacji

Obrazek
Szafy i parawany
Barbara Pietkiewicz
2009-09-02, ostatnia aktualizacja 2009-09-02 23:26

Gej i heteroseksualna stają na ślubnym kobiercu. Jest jak zwykle: kwiaty, muzyka, nadzieja na szczęście trwalsze od burz i małżeńskich kryzysów. Ale w związek geja i niegejki brak szczęścia wpisany jest z natury rzeczy.

Dawniej geje zawierali małżeństwa bardzo często. Lęk przed zboczeniem, obawa przed wykluczeniem społecznym skutecznie popychała mężczyzn na ślubne kobierce. Z badań 404 homoseksualistów dokonanych przez prof. Zbigniewa Izdebskiego, seksuologa, wynika, że w grupie wiekowej 40-49 lat odsetek mężczyzn związanych z kobietami wynosi 43 proc. Ale i teraz, choć rzadziej, zdarzają się takie małżeństwa wśród młodych osób. Renata Romanowska, psycholog z Lambdy, opowiada o pacjencie, który zgodził się na ślub z dziewczyną podsuniętą mu przez siostrę. Lubi ją przytulać i głaskać , ale boi się tego co dalej. Zrobił próbę generalną w agencji towarzyskiej z dwiema dziewczynami. Klapa. Może z żoną wyjdzie na prostą? Nie może przecież zawieść narzeczonej ani rodzin.

Wiele z takich par przeżyło razem życie, jeśli oboje akceptowali seks marny albo jego brak (co zresztą zdarza się też w parach hetero). Dr Andrzej Depko, seksuolog, opowiada o kobiecie, która przez 16 lat usiłowała skłonić męża do współżycia. Zbliżenia były bardzo rzadkie. Nie pozwalał dotykać swych intymnych miejsc, nie zgadzał się na grę wstępną, był zimny i daleki. Usiłowała skłonić go do szczerej rozmowy. Kończyło się ucieczką do innego pokoju albo groźbą, że wyjdzie z domu, jeśli ona nie przestanie demonstrować swojej obsesji na punkcie seksu.

Parzące piersi

Od kilku tygodni numer mojego telefonu wisi na odpowiednich forach internetowych wprowadzony tam przez Lambdę z informacją, że poszukuję kontaktu z żonami gejów i mężami lesbijek. Nie zadzwonił żaden mąż, ani lesbijki, ani heteryczki. Odezwały się cztery żony. Kazimierz Szczerba, znany seksuolog z Wrocławia, mówi jednak, że częściej niż żony gejów zgłaszają się do niego sami geje, nie potrafiąc poradzić sobie z małżeństwem.

Helena, gejowa, płacze do słuchawki, że spotkało ją najgorsze chyba upokorzenie w życiu. Kochali się z mężem parę razy w roku. Zawsze w jednej pozycji - od tyłu. Starannie unikał dotykania jej włosów (nie znosił długich) i piersi, a kiedy natrafił na nie ręką, usuwał ją gwałtownie, jakby go parzyły. Seks był szybki, techniczny, na odczepnego.

Czuła się gorsza i odtrącona. Nie mogła zajść w ciążę. Przez kilka lat małżeństwa obsesyjnie zastanawiała się, dlaczego on jej nie chce. Jest ładna, z wąskimi biodrami. Lubomira Szawdyn, psychoterapeutka, do której gejowe przychodzą czasem po wsparcie, mówi, że one często są do siebie fizycznie podobne - prawie bez piersi, wąskobiodre, szczupłe. Mąż pacjentki dr. Depko wyznał lekarzowi, że przebywanie z żoną jest dla niego męczące, bo żona jest za bardzo kobieca. A ona stwierdziła, że z powodu swego seksapilu miała duże powodzenie u mężczyzn. Innych.

Helena wreszcie odkryła powód niechęci męża . Ma w intymnym miejscu małą brodawkę, pewnie o to chodzi, on po prostu nie śmiał o tym powiedzieć. Usunęła ją. Mąż nadal nie przejawiał chęci na seks. Poczuła się wówczas do głębi upokorzona, jakby ją spoliczkował. Kiedy po siedmiu latach związku powiedział, że jest gejem i właśnie spotkał miłość swego życia, przeżyła to lżej niż sprawę z brodawką. Właściwie poczuła ulgę. I sama przed sobą przyznała, że myśl o gejostwie męża czasem przychodziła jej do głowy, ale odsuwała ją w panice. Mąż zgodził się, że nie muszą brać rozwodu, wystarczy separacja. Helena panicznie boi się samotności, chce, żeby zostawił kochanka i wrócił do niej. Machnęłaby ręką na cały ten seks.

Nie do przerobienia

Żenią się z kobietami, bo chciała tego rodzina, bo facet w małej miejscowości, jeśli nie chce uciec do dużego miasta, miałby przechlapane do końca życia, gdyby się wydało. Więc bierze żonę - parawan dla znajomych, a i rodzina nie męczy - kiedy się wreszcie ożenisz?

Niektórzy, mówi Kazimierz Szczerba, idą w myślenie magiczne - jeśli ożenię się z piękną dziewczyną, może wyzdrowieję i przerobię się na hetero. Mimo powszechnych doniesień w prasie, że orientacji seksualnej nie da się wyleczyć, kiedy Wojciech Wierzejski powiedział w telewizji, że w Holandii gejostwo skutecznie się leczy, do Kazimierza Szczerby zaczęto dzwonić z pytaniem, jak się tam dostać na kurację. Gejowe dzwoniły też.

Niektórzy biorą sobie żonę z powodów biznesowych. Nic szczególnego, u heteryków też tak przecież bywa. Jedna z gejowych mówiła Lubomirze Szawdyn: byłam jak w przedsiębiorstwie, a nie w małżeństwie, jako siostro-koleżanko-księgowa. Kiedy on się w końcu z przedsiębiorstwa wypisał dla kochanka, też poczuła ulgę. Sama kochanków nie miała.

One zresztą rzadko idą w kompensacyjne romanse, zajęte szukaniem klucza do tej zimnej szafy, z którą niby żyją, za wszelką cenę chcąc ją sforsować: czy jestem aż takim zerem, że nie dam rady? Zwłaszcza że niektóre idą za mąż z przekonaniem, że przerobią ich na heteryków, siłą swej wielkiej miłości. Dr Szczerba pamięta o studentce, która poślubiła swego znacznie starszego profesora z taką właśnie intencją, mimo że wszyscy jej to odradzali. Nie przerobiła.

Gejów, jeśli tylko nie idzie o seks, łatwo kochać. Wielu z nich ożeniło się, bo bardzo pragnęło mieć życie rodzinne i dzieci. Pójść na spacer z żoną, po miasteczku pod rękę , jak chadzali rodzice, pchając wózek. Z facetem tak by się nie dało.

Sabina, rozmówczyni z forum, nie ma słów zachwytu dla męża. Koleżanki żartują: tego twego trzeba by skserować i po jednym egzemplarzu dla każdej z nas. Nigdy nie zapomina o imieninach i rocznicach, biegnie z tabletką, kiedy boli głowa, bierze na siebie złe humory, zawsze delikatny, czuły, troskliwy. Kiedyś nagle powiedział: gdybyś była w ciąży z chłopcem, nalegałbym na aborcję. Dlaczego? Chcę córki, wyłącznie córki, chłopak nie wchodzi w rachubę - odpowiedział.

Jakoś się tej córki w mękach dopracowali. Kiedy skończyła 10 lat, Sabina dostała list od nieznanej kobiety, że jej mąż ma romans z jej mężem i że obie powinny z tym coś zrobić. Zapytała go o to wprost. Nie przyznał się, szedł w zaparte. Zaczęła różne fakty zbierać do kupy, przeszukała jego komputer i wyszło: jest gejem.

Zdaniem Kazimierza Szczerby, 90 proc. żon wpada wtedy w rozpacz i natychmiast chce się rozwodzić. To dla nich gorsze odkrycie niż dla rodziców.

Okazuje się, mówiła Sabina, że żyłam z kimś innym, niż myślałam. Rozpacz, wstręt, poczucie, że zostały oszukane stają się nie do zniesienia. Wiele zależy od tego, w jaki sposób żona się dowiaduje prawdy o mężu, mówi Renata Romanowska z Lambdy.

Najgorzej, kiedy przyłapuje go in flagranti . Sabina: żeby z kobietą, może bym jeszcze wybaczyła, ale z facetem, to więcej niż zdrada, to plunięcie w małżeństwo, zalanie go szambem, zohydzenie.Lecz, cóż za paradoks, porzucenie dla mężczyzny, a nie kobiety, choć tak bolesne - żony gejów odczuwają jednocześnie jako jakby mniej znaczące. Bo żeby pił, bił, miał kochankę, to co innego. To jak u ludzi. A tu - nie wiadomo jak, nie wiadomo co, taki odchył, i straszno, i śmieszno.

Jako człowiek

Lecz po jakimś czasie, mówi Kazimierz Szczerba, przychodzi otrzeźwienie. Rozwód to wciąż dla kobiety obniżenie standardu życia i marny status rozwódki. Więc jeśli mąż nie odchodzi do kochanka, powoli akceptują brak seksu. Mało to teraz również białych heterozwiązków, bez seksu, w ostrym kursie na karierę? Trzeba gejostwo wstawić do zamrażarki i uznać za mało ważne we własnym życiu. Zwłaszcza jeśli mąż fantastyczny i kocha dzieci, które nie mogą się o niczym dowiedzieć. I tak zalety męża jako człowieka, mówi Szczerba, przeważają nad niedostatkami męża jako geja.

Jeśli jednak dochodzi do rozwodu, zaczyna się dramatyczna walka o dzieci. Żony się boją, żeby nie miał z dzieckiem kontaktu, bo zarazi, przeciągnie do gejostwa, zdeprawuje, wypaczy. Myślą tak nawet wtedy, gdy w głębi duszy w to nie wierzą. Równie dramatycznie, mówi Renata Romanowska, walczą o dzieci mężczyźni z kobietami, o których dowiedzieli się, że są lesbijkami, i które chcą opuścić rodzinę dla kochanki. Przenoszą na żonę całą swą utrzymywaną dotąd w poprawności politycznej homofobię.

Najczęściej jednak odkrycie lesbijstwa u żony nie jest traktowane przez mężczyznę jako zdrada, raczej jako niepoważne igraszki, fanaberie. W ostatnim numerze "Repliki", spokojnego pisma wydawanego przez Kampanię przeciw Homofobii, ukazał się wywiad z młodym aktorem z serialu "Plebania". Aktor pozostaje z byłą żoną w przyjaźni, a ona nie czyni żadnych przeszkód, by mógł się spotykać z synem, nawet w obecności partnera ojca, który, jak twierdzi aktor, ma wszelkie przymioty, by sprostać roli ojczyma. Przypomina się reakcja matki Jerzego Waldorffa w czasach przecież grubo przedwojennych, kiedy ten przedstawił jej swego, jak się okazało, już do końca życia partnera . "Witam mego drugiego syna" - powiedziała ta wspaniała dama.

Geometria związku

Jeśli zależy im na utrzymaniu rodziny, a dla wielu gejów to sprawa niezmiernie ważna, starają się za wszelką cenę, żeby żona się nie dowiedziała. Jeśli coś podejrzewa albo zdobyła jakieś dowody, stosują zabiegi naprawcze. Kupują prezenty, uruchamiają oddanie i czułość. Częściej zmuszają się do seksu.

- Kłopoty w małżeństwach nasilają się po 35 roku życia. Do tej pory - mówi Arkadiusz Bilejczyk, seksuolog - mężczyzna mógł sobie pomagać wyobraźnią: seks z żoną wcale nie jest z żoną, a z chłopakiem. W tym jednak okresie życia popęd seksualny u mężczyzny słabnie. Ważniejsze od tego, że się seks odbywa, staje się - z kim. Coraz więc trudniej iść do łóżka wbrew orientacji. Gej pragnie geja i nie ma na to rady.

To właśnie wtedy, zbliżając się do czterdziestki, mężowie heteryczek wyłamują się z małżeństw, wstępując na nową, prawdziwą drogę życia. I nie musi być ona szczęśliwsza od dawnej. Wyzwolenie nie zawsze jest wejściem do raju. Zyskuje się żar i autentyczność, traci pewność i stabilizację.

- Niektórzy usiłują znaleźć inne wyjście z sytuacji - mówi Arkadiusz Bilejczyk. - Proponują żonie trójkąt. Przyprowadzą do sypialni swego kochanka albo jakąś parę. W tłoku jakoś się wszystko wymiesza i pozaciera. Będą się kochać bez skrępowania - żadnych wolno, nie wolno. Sądzą, że to uczciwsze niż zdradzanie żony z chłopakiem za jej plecami. Ale też Lubomira Szawdyn opowiada o pacjentce, która godząc się na trójkąty, nawet pięciokąty, została w końcu sprowadzona do pętającego się między nimi przedmiotu - gwałcona i upokarzana. Kiedy wyszła w końcu z tych geometrii, psychoterapeutka, która niejedno przecież widziała, była przerażona jej stanem psychicznym.

76 proc. homoseksualistów badanych przez Zbigniewa Izdebskiego stwierdziło, że chcieliby stworzyć stały związek z mężczyzną, a połowa, że nie powinno się zaczynać życia seksualnego bez miłości. Lecz jeśli z różnych względów, rodzinnych, parawanowych, biznesowych, gej decyduje się na małżeństwo, optymalnym rozwiązaniem jest, mówi Arkadiusz Bilejczyk, związek z kobietą, która ma awersję do seksu. Przeżyła np. w przeszłości traumę, której wymazać z siebie nie jest w stanie. A jednocześnie boi się samotności. Jak z piosenki Osieckiej: "I z pożarów dwóch wybudujemy dom...". I nie musi to być dom skrajnie nieszczęśliwy.
http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/ ... awany.html
STACJA METRA "RATUSZ" POWINNA NAZYWAĆ SIĘ "PLAC BANKOWY"

[size=0]M-1 1 7 9 14 15 182 208 523[/size]

Szamot
Posty: 2278
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:09

Post autor: Szamot » 12 wrz 2009, 17:04

samo życie..

Rosa
Posty: 4490
Rejestracja: 20 gru 2005, 14:47
Lokalizacja: os Wilga

Post autor: Rosa » 13 wrz 2009, 16:14

Szamot pisze: Ponieważ nie doczekałem sie od jednego szanownych adwersarzy odpowiedzi na pytanie z czym geje powinni się chować po zaciszach domowych, pozwole sobie na tezę, że kompletnie z niczym nie powinni sie chować, z czym nie powinni sie chować heteroseksualiści.
Ja uważam że powinni się chować z zachowaniami uwazanymi powszechnie za niesmaczne. Nie mam ochoty ogladac na ulicy 2 facetów np całujących się. W domciu, prosze bardzo.

[ Dodano: |13 Wrz 2009|, 2009 16:18 ]
Szamot pisze:A mogę iśc z chłopakiem jako osobą towarzyszącą na wesele kolegi?
Czy to jest juz prywatne życie?
Jesli para młoda WYRAŹNIE da do zrozumienia że nie widzi w tym problemu to czemu nie, to ich wesele. Jesli byłaby mozliwość że byliby tym zaklopotani bo mogłoby to wpłynąć w jakiś sposob na zakłocenie wesela to oczywiście nie powinieneś iśc z towarzyszem. Byłoby to po prostu nie fair w stosunku do nich. To jest ich wesele.

Szczerze mówiąc to nie widziałem jeszcze żadnego wesela gdzi byłaby homoseksualna para.

A co da artykułu.
Smutny w wymowie bo opisuje małżeństwo oparte na kłamstwie. Kobieta kogoś pokochala a on nie raczył nawet powiedzieć jej że ona go nie interesuje. Albo powinien od niej odejśc albo jeśli ja naprawdę kocha to powinien się leczyć. W końcu od tego sa poradnie seksuologiczne.

Awatar użytkownika
Premo
Posty: 5439
Rejestracja: 15 kwie 2006, 14:58

Post autor: Premo » 13 wrz 2009, 16:19

Ogólnie nie powinno się publicznie okazywać swojej miłości do drugiej osoby. Nie ma znaczenia czy jest to para hetero czy homoseksualna. Niestety dla wielu widok całujących się gejów jest obrzydliwy.

Awatar użytkownika
Bastian
Sułtan Maroka
Posty: 36280
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:08
Lokalizacja: Gdzieś tam na północy...

Post autor: Bastian » 13 wrz 2009, 16:34

Premo pisze:Ogólnie nie powinno się publicznie okazywać swojej miłości do drugiej osoby.
Jezu, co za wiktorianizm. W XXI wieku? :shock:
Honi soit qui mal y pense... Chemia teraz doszła do wspaniałych wyników. Robią wiewiórki z aminokwasów. Kir Bułyczow
Gdzieś tam może i jest prawda, ale kłamstwa tkwią w naszych głowach. Terry Pratchett
Darmowy ser znajduje się tylko w pułapkach na myszy. Kir Bułyczow

Szamot
Posty: 2278
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:09

Post autor: Szamot » 13 wrz 2009, 16:57

Rosa pisze:
Szamot pisze:Ponieważ nie doczekałem sie od jednego szanownych adwersarzy odpowiedzi na pytanie z czym geje powinni się chować po zaciszach domowych, pozwole sobie na tezę, że kompletnie z niczym nie powinni sie chować, z czym nie powinni sie chować heteroseksualiści.
Ja uważam że powinni się chować z zachowaniami uwazanymi powszechnie za niesmaczne. Nie mam ochoty ogladac na ulicy 2 facetów np całujących się. W domciu, prosze bardzo.
Tu zgoda, ja tez nie lubie gdy ktoś mlaszcze mi nad uchem w autobusie. Choć jestem w stanie zrozumieć, że ludzi czasem w okresie zakochania ponoszą namiętności, to myślę, że ulica, czy inne miejsce publiczne w naszym kręgu kulturowym nie są odpowiednim miejscem na ich znaczące okazywanie. Więc tu zgoda, ale...

No własnie... A pod ramię w parku w ładne niedzielne popołudnie możemy chodzić, czy razcej spacerowac pod ramię w domu dookoła stołu, gdyż też ktoś nie ma ochoty tego oglądac?

Rosa pisze:
Szamot pisze:A mogę iśc z chłopakiem jako osobą towarzyszącą na wesele kolegi?
Czy to jest juz prywatne życie?
Jesli para młoda WYRAŹNIE da do zrozumienia że nie widzi w tym problemu to czemu nie, to ich wesele. Jesli byłaby mozliwość że byliby tym zaklopotani bo mogłoby to wpłynąć w jakiś sposob na zakłocenie wesela to oczywiście nie powinieneś iśc z towarzyszem. Byłoby to po prostu nie fair w stosunku do nich.
Widzisz. Duzo lepiej bym się poczuł jakbym otrzymał od Ciebie odpowiedź "jezeli para wyraźnie da do zrozumienia, że widzi w tym problem". Niby chodzi o to samo, a wymowa inna.
Szamot pisze: To jest ich wesele.

Ale MNIE zapraszają i to "z osobą towarzyszącą" (może wreszcie na zaproszeniach należy zamieścić wpis, że to osoba płci przeciwnej?) Tylko niech się P. Młodzi nie zdziwią, i nie obrażają, że w takim razie mogę nie przyjść.

Ale jest na to genialne rozwiązanie. Nie zapraszać gejów. Albo najlepiej w ogole się z nimi nie zadawać, to nikt sie nie poczuje urażony. Nie będzie niepotrzebnych napięć, bo jeszcze sie taki pedzio obrazi (co on sobie w ogóle wyobraża spędzić najważniejszy wieczór w życiu przyjaciela z osobą którą kocha) - Wierzejski z Cejrowskim mają rację z tym ostracyzmem - nie ma wygodniejszej postawy.
Szczerze mówiąc to nie widziałem jeszcze żadnego wesela gdzi byłaby homoseksualna para.
Bo żyjesz w zapyziałej Polsce!

Tak na marginesie - oczywiście, że chłopaka zapytałem (zresztą byłem pewien odpowiedzi :) Mówiąc szczrze - nawet jak idę na sam ślub - pytam). Ale marzy mi sie życie w kraju w którym nie będe musiał zadawać podobnie idiotycznych pytań, bo będzie to naturalne, że takie pary istnieją.

W dowód wdzięczności mogę pójść na drobny kompromis. Nie robić kolorowego makjażu, zostwić w szafie swoją sukienkę i lateksowy garnitur partnera w których zawsze chodzimy na oficjalne przyjęcia i nie uprawiać seksu na parkiecie (przynajmniej przed północą).
Deal?
A co da artykułu.
Smutny w wymowie bo opisuje małżeństwo oparte na kłamstwie. Kobieta kogoś pokochala a on nie raczył nawet powiedzieć jej że ona go nie interesuje. Albo powinien od niej odejśc albo jeśli ja naprawdę kocha to powinien się leczyć. W końcu od tego sa poradnie seksuologiczne.
Homoseksualizm nie jest tematem dla seksuloga, tylko psychologa - ze względu na większe ryzyko wystąpienia zaburzeń osobowości związanych z adaptacją spoleczną. Seksuolog w tym temacie ma bardzo niewiele do zrobienia.

Zapomniałeś, że skutecznej metody reorientacji nie wynaleziono od lat, a przestano traktowac homoseksualizm jako chorobę obecnie. Teraz terapie gejow prowadzone sa w kierunku ich samoakceptacji - żeby pomino ostracyzmu społecznego potrafili godnie żyć ze swoją orientacja i nie pakowac sie w podobne sytuacje. Ale jeszcze 15 lat temu seksuolodzy (i księża) sami pchali (ci drudzy pchaja nadal) gejów do małżeńtw dając im złudna nadzieję, że im przejdzie. Osobiście znam chłopaka, który wziął ślub i za namową księdza zataił przed dziewczyna to z czym ma problem. Małżeństwo wytrzymało dwa lata - koleś przez ten czas pomimo, że uciekł w pracę był strzępkiem nerwów. Obecnie są po rozwodzie - chłopak ma sie lepiej, ale boje sie myśleć o stanie tej dziewczyny. Dobrze, że nie mają dziecka - planowali.

Po co to było?
Retoryczne - oczywiście po to, by pozbyć sie napięć związanych z zyciem społecznym (choćby spacer w parku czy ślub kolegi) Nikt nie lubi mieć stawianych ultimatum odnoścnie jego prywatnych spraw. Tylko postawienie sobie samemu ultmatum w tych kwestiach jest jeszcze cięższe - a najprawdopodobniej w wielu przypadkach niemożliwe.
O czym mowi artykuł.


Awatar użytkownika
florekf
Posty: 549
Rejestracja: 19 gru 2005, 22:52
Lokalizacja: Warszawa

Post autor: florekf » 13 wrz 2009, 17:05

Premo pisze:Niestety dla wielu widok całujących się gejów jest obrzydliwy.
A widok dwóch blondynek?
Obrazek

Rosa
Posty: 4490
Rejestracja: 20 gru 2005, 14:47
Lokalizacja: os Wilga

Post autor: Rosa » 13 wrz 2009, 17:28

florekf pisze:
Premo pisze:Niestety dla wielu widok całujących się gejów jest obrzydliwy.
A widok dwóch blondynek?
Zdecydowanie mniej :)
Nie ma co udawać że związek dwóch kobiet i związek dwóch mężczyzn jest traktowany tak samo i wzbudza takie same emocje. Tak nie jest.
O kobietach najczęściej się mówi "ee, musi sobie znaleźć po prostu odpowiedniego chłopa" i przymyka się oko na to co robią, o facetach czegoś takiego nie słyszałem.

Szamot
Posty: 2278
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:09

Post autor: Szamot » 13 wrz 2009, 17:29

florekf pisze:
Premo pisze:Niestety dla wielu widok całujących się gejów jest obrzydliwy.
A widok dwóch blondynek?
Eh Ty z tymi blondynkami. Brunetki tez wyglądają nieźle :grin:
Rosa pisze: Zdecydowanie mniej :)
Nie ma co udawać że związek dwóch kobiet i związek dwóch mężczyzn jest traktowany tak samo i wzbudza takie same emocje. Tak nie jest.
O kobietach najczęściej się mówi "ee, musi sobie znaleźć po prostu odpowiedniego chłopa" i przymyka się oko na to co robią, o facetach czegoś takiego nie słyszałem.
Też nieraz musi znaleźć odpowiedniego chłopa :D

ODPOWIEDZ