Strona 274 z 453
: 05 lip 2012, 14:24
autor: MeWa
Bo tutaj najczęściej będzie po prostu napisać, przygotować itp.
Poradnia językowa UWr:
Spotykam się ostatnio bardzo często z zestawianiem czasownika "popełnić" ze wszystkim możliwymi rzeczownikami. Dla mnie słowo "popełnić" ma naturalnie negatywny wydźwięk, i tak jak logiczne wydaje się łączenie go z rzeczownikami: zbrodnia - popełnić zbrodnię, przestępstwo - popełnić przestępstwo, błąd - popełnić błąd, itp., to w ogóle niezrozumiałe i nielogiczne jest w moim odczuciu stwierdzenie: popełniłem artykuł (napisałem artykuł), popełniłem odczyt (wykonałem odczyt), czy nawet popełnić myśl. Chciałem się dowiedzieć, jakiego typu konstrukcje z czasownikiem "popełnić" są dozwolone, a jakie zupełnie niedopuszczalne?
Przywołane przykłady ilustrują dwa znaczenia (oraz dwa użycia) czasownika "popełnić". Pierwsze: 'dopuścić się czegoś złego, zrobić coś złego' (USJP) rzeczywiście dotyczy kolokacji z rzeczownikami oznaczającymi zjawiska negatywne: "popełnić przestępstwo/ zbrodnię", ale także: "popełnić błąd/ grzech/ nieprzyzwoitość/ nietakt/ niezręczność "itp. Połączenia wyrazowe "popełnić artykuł/ wykład/ wiersz/ poemat" odnoszą się do znaczenia żartobliwego (ironicznego) i metaforycznego zarazem - 'stworzyć, skomponować, napisać jakiś utwór, dzieło muzyczne'. Użycie właściwego połączenia zależy więc od kontekstu i sytuacji komunikacyjnej. M.P.
http://www.poradnia-jezykowa.uni.wroc.p ... znaczenie/
: 06 lip 2012, 7:18
autor: Pagan
Dam przykład od siebie, otóż młodej parze złożyłem życzenia w takiej formie: Z okazji popełnienia małżeństwa, pragnę... . Była to forma całkowicie żartobliwa ze wskazaniem jakoby małżeństwo było "przestępstwem" wobec wolności

Spotkałem się, że panu młodemu składa się gratulacje, poprzez żartobliwe wykorzystanie słowa "kondolencje".
Także, "popełniłem artykuł" traktowałbym raczej jako: cholera, nic nie wiedziałem, artykuł napisałem i na dodatek szefowi się spodobał.
: 06 lip 2012, 7:19
autor: pawcio
Pagan pisze:Także, "popełniłem artykuł" traktowałbym raczej jako: cholera, nic nie wiedziałem, artykuł napisałem i na dodatek szefowi się spodobał.
Z dodatkiem: "Tfu! Ale chałtura!"
: 09 lip 2012, 16:22
autor: MichalJ
Lukasz436 pisze:
Dlatego ja kupiłem Travel Card (4 dniowy) za 125zł. Wtedy to daję ok. 30zł za dobę.
Dajesz? To dawaj!
: 09 lip 2012, 22:43
autor: MC
Tranzystor pisze:Peter pisze:5304
724/2
Było
ów.
Aaaaaaaaaaaaaaa!

: 13 lip 2012, 12:39
autor: person
ashir pisze:dlatego się pytam.
Nie
się*, tylko innych.
*się - «zaimek będący formą biernika, używany zwykle przy czasownikach, odpowiadający formie siebie, np. Widziała się w lustrze.»
: 13 lip 2012, 12:45
autor: MichalJ
: 18 lip 2012, 15:33
autor: Kracho
Na Starym Mieście znajdują się następujące ulice: Kanonia, Dziekania.
Czy te nazwy to sa przymiotniki (Bociania, Krucza), rzeczowniki w mianowniku (Dowcip, Okólnik, Tamka), czy rzeczowniki w dopełniaczu (Kuronia, Puszczyka)?
Logika mówi, że powinna to być opcja z przymiotnikiem. Jaka? Kanonia - bo mieszkali tam kanonicy, Jaka? Dziekania - bo mieszkał tam dziekan. Analogicznie do: Jaka? Bociania - bo było tam dużo bocianów, jaka? Żytnia - bo rosło tam żyto.
Wikipedia natomiast bardzo mnie zaskoczyła. Można tam wyczytać: "domy przy Kanonii" (zamiast "domy przy Kanoniej"), "Kanonię odbudowano" (zamiast "Kanonią odbudowano"), "u zbiegu ulic Dziekanii..." (zamiast "u zbiegu ulic Dziekaniej..."), "wschodnim odcinkiem Dziekanii" (zamiast "wschodnim odcinkiem Dziekaniej").
Wiki nie wyjaśnia dlaczego używa podstawowej nazwy jako rzeczownika w mianowniku, np. w genezie powstania nazwy. Po prostu używa i już.
Jak to powinno waszym zdaniem wyglądać i czy wam taka forma także wydaje się dziwna?
: 18 lip 2012, 19:32
autor: blinski
Kracho pisze:Logika mówi, że powinna to być opcja z przymiotnikiem. Jaka? Kanonia - bo mieszkali tam kanonicy, Jaka? Dziekania - bo mieszkał tam dziekan. Analogicznie do: Jaka? Bociania - bo było tam dużo bocianów, jaka? Żytnia - bo rosło tam żyto.
Wikipedia natomiast bardzo mnie zaskoczyła. Można tam wyczytać: "domy przy Kanonii" (zamiast "domy przy Kanoniej"), "Kanonię odbudowano" (zamiast "Kanonią odbudowano"), "u zbiegu ulic Dziekanii..." (zamiast "u zbiegu ulic Dziekaniej..."), "wschodnim odcinkiem Dziekanii" (zamiast "wschodnim odcinkiem Dziekaniej").
Wiki nie wyjaśnia dlaczego używa podstawowej nazwy jako rzeczownika w mianowniku, np. w genezie powstania nazwy. Po prostu używa i już.
Jak to powinno waszym zdaniem wyglądać i czy wam taka forma także wydaje się dziwna?
Bardzo łatwe do znalezienia przez google:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kanonia_(architektura)
http://slowniki.gazeta.pl/pl/dziekania
Wyjaśnienie nazwy ulicy Dziekanii (zapisanej tu w odmianie z błędem):
http://utm.info.pl/ulica/897/Dziekania
Nie słyszałem o takich przymiotnikach jak 'kanonia' albo 'dziekania'. 'Kanoniczna' - owszem, 'dziekańska' - tak.
Przy okazji, dzięki wiedzy jaką nabyłeś o nazwach tych ulic, będziesz teraz musiał zmienić ich wymowę - z [kanonia] i [dziekania] na [kanońja] i [dziekańja]

: 24 lip 2012, 19:32
autor: Szeregowy_Równoległy
Pawel_ w 'Wypadkach i awariach' pisze:Jadąc na zmianę, jakoś kwadrans przed 14., autobus dalej tam tkwił
Jadąc na zmianę tkwił, czyli za szybko na tę zmianę nie dotarł?
: 24 lip 2012, 20:00
autor: Pawel_
Dokładnie tak.
: 24 lip 2012, 20:09
autor: Szeregowy_Równoległy
Ale masz świadomość popełnionego błędu? Bo gorsza od tępoty jest tylko tępota nieuświadomiona

: 24 lip 2012, 20:09
autor: Pawel_
Nie, nie mam.
: 24 lip 2012, 20:17
autor: bartoni722
Czekaj, aż ty utkniesz jadąc na zmianę.

: 24 lip 2012, 20:20
autor: Szeregowy_Równoległy
Pawel_ pisze:Jadąc na zmianę, jakoś kwadrans przed 14., autobus dalej tam tkwił, ale w towarzystwie tylko NR.
Naprawdę nie dostrzegasz błędu w tym zdaniu? Ty jechałeś, autobus tkwił, ze zdania wynika, że autobus tkwił jadąc.