Tolerancja i mniejszości

Moderator: Szeregowy_Równoległy

Teokryt
Posty: 3756
Rejestracja: 05 paź 2007, 19:48

Post autor: Teokryt » 12 lip 2010, 20:53

Glonojad pisze:jak na starość nie będzie komu sprzedawać usług tym wszystkim bogatym emerytom...
Oni raczej o emeryturze w tradycyjnej formie nie myślą. Oni maja w nosie te psie pieniądze z emerytury.
Obrazek

Awatar użytkownika
Glonojad
Dark Lord of The Plonk
Posty: 26876
Rejestracja: 13 gru 2005, 23:39
Lokalizacja: z Ochoty, jak to płaczki

Post autor: Glonojad » 12 lip 2010, 22:35

Ja też o takiej emeryturze nie myślę, ale nie zmienia to faktu, że ktoś tą całą obsługę domów opieki, lecznic, autobusów, basenów, bibliotek, kin, kawiarni itd. ktoś będzie musiał zapewnić.
Wypowiedź ta stanowi moje prywatne zdanie i nie może być cytowana lub analizowana w związku z moją działalnością w jakiekolwiek instytucji z którą mogę lub mogłem współpracować, ani jako stanowisko tej instytucji. Nie wyrażam także zgody na jej przetwarzanie w żadnej formie technicznej ni magicznej.

Awatar użytkownika
Gronostaj
Posty: 1192
Rejestracja: 13 gru 2005, 22:31

Post autor: Gronostaj » 12 lip 2010, 22:41

Rosa pisze:Nie widze żadnego powodu dla którego jakies związki gejowskie miałyby byc uprzywilejowane w stosunku do innych.
Ja też nie widzę powodu, dla którego miałyby być uprzywilejowane. I dostrzegam różnicę między związkiem partnerskim - sformalizowanym w świetle prawa - a małżeństwem. Wydaje mi się, że głównym celem małżeństwa jest wydanie na świat potomstwa. Temat adopcji przez pary homo był wałkowany na wafelkomie nie raz i nie dwa - nie twierdzę, że takich nie ma, ale osobiście nie spotkałam się z gejem (lesbijką też), który domagałby się prawa do adopcji. Sama też jestem temu przeciwna.

Mężczyzna może kochać drugiego mężczyznę albo kobieta kobietę gorzej niż kobieta mężczyznę albo mężczyzna kobietę? Bo jeśli nie - dlaczego w wolnym kraju nie mają prawa do godnego WSPÓLNEGO życia? Dlaczego mają być traktowani inaczej (gorzej) w takich sytuacjach, jak chociażby ta opisana w artykule przywołanym przez Levara?

blinski
Posty: 1310
Rejestracja: 25 kwie 2007, 14:08
Lokalizacja: z domu, po kryjomu

Post autor: blinski » 12 lip 2010, 22:52

Gronostaj pisze:Wydaje mi się, że głównym celem małżeństwa jest wydanie na świat potomstwa.
Nieprawda. Celem małżeństwa jest sformalizowanie istniejącego związku, nadanie mu oficjalnego wymiaru. Celem sformalizowania z kolei jest przede wszystkim komfort psychiczny. Trzeba być przygotowanym na to, że tradycyjny model, czyli najpierw małżenstwo, potem dzieci, będzie tracił powoli na znaczeniu, i dominacja tradycji opierającej się na takim schemacie osłabnie. Państwo, proponując takie a nie inne rozwiązania prawne musi mieć to na uwadze.

Awatar użytkownika
Pink
Oh by the way, which one's Pink?
Posty: 649
Rejestracja: 19 mar 2009, 13:59

Post autor: Pink » 12 lip 2010, 23:32

Państwo nie może mieć na uwadze tego, co będzie, bo zwyczajnie nie wie, co będzie ;-)

Co do małżeństwa, zgadzam się z tym, co napisał blinski, dodałbym jeszcze, prócz komfortu psychicznego, swoistą nobilitację związku w oczach wielu ludzi, podniesienie jego rangi. I to funkcjonuje tak samo w związkach homo- jak i heteroseksualnych.

Z drugiej strony poniekąd rozumiem to, że uważa się za cel małżeństwa posiadanie dzieci, a to dlatego, że małżeństwo pełni jeszcze jedną dość ważną funkcję - jest jakby pierwszym etapem formalnego powstania nowej rodziny. Drugim jest właśnie pojawienie się dziecka. Związek homoseksualny nie może drogą naturalną mieć dzieci, więc nie stanowi choćby potencjalnie podwalin dla rodziny. Ktoś może zatem kwestionować takie małżeństwo. Nie podpisuję się pod takim rozumowanie, ale je rozumiem.

Szamot
Posty: 2278
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:09

Post autor: Szamot » 12 lip 2010, 23:49

Teokryt pisze:
Glonojad pisze:jak na starość nie będzie komu sprzedawać usług tym wszystkim bogatym emerytom...
Oni raczej o emeryturze w tradycyjnej formie nie myślą. Oni maja w nosie te psie pieniądze z emerytury.
Wiesz, nie każdy gej sra kasa. Owszem zarowno ma sie wiecej czasu na rozwoj zawodowy jak i mniej zobowiązań finansowych. Ale ścieżka rozwoju jest indywidualna sprawą każdego czlowieka i niektórzy zostaja na poziomie Dw. Cetralnego. I im raczej swietlana starośc nie grozi.

Przyznaję, że sam osobiście boję sie pomysleć co bedzie w momencie jak cos się stanie. Czy wypadek, choroba czy choćby zwyczajna niedołężnośc na starość. W każdym związku ktos idzie Tam pierwszy. Tym co zostanie dzieci się nie zaopiekują.

@ Glonojad. Chyba nie sugerujesz, że ci paskudni geje (rozmnażający się przez pączkowanie zwłaszcza w diabelskiej UE) są obroną Matki Natury przed przeludnieniem kuli ziemskiej i mającej na celu wyplenienie z globu jej największego szkodnika? (tfu! chciałem powiedzieć Korony Stworzenia) :D

blinski
Posty: 1310
Rejestracja: 25 kwie 2007, 14:08
Lokalizacja: z domu, po kryjomu

Post autor: blinski » 12 lip 2010, 23:52

Pink pisze:Państwo nie może mieć na uwadze tego, co będzie, bo zwyczajnie nie wie, co będzie ;-)
Teoretycznie tak, ale może wykazać się zaradnością i na podstawie choćby statystyk to przewidzieć ;)
Z drugiej strony poniekąd rozumiem to, że uważa się za cel małżeństwa posiadanie dzieci, a to dlatego, że małżeństwo pełni jeszcze jedną dość ważną funkcję - jest jakby pierwszym etapem formalnego powstania nowej rodziny. Drugim jest właśnie pojawienie się dziecka. Związek homoseksualny nie może drogą naturalną mieć dzieci, więc nie stanowi choćby potencjalnie podwalin dla rodziny. Ktoś może zatem kwestionować takie małżeństwo. Nie podpisuję się pod takim rozumowanie, ale je rozumiem.
Ja także rozumiem, że niektórzy ludzie uznają wyższość 'naturalnej drogi' rozwoju rodziny nad 'nienaturalnymi' (adopcje, in vitro), z tym że jest to krzywdzące wobec tych, którzy chcieliby mieć dzieci, a 'naturalnie' nie mogą. No a państwo (bo nie wiem, czy mówimy o państwie, czy o opinii ludzi jako takich? może lepiej o tym pierwszym, bo znowu konkluzją będzie 'jedni są tacy, a inni owacy' :P ) powinno unikać sytuacji, gdzie świadomie doprowadza się do istnienia krzywdzących sytuacji.

fraktal
Posty: 5681
Rejestracja: 17 gru 2005, 12:03

Post autor: fraktal » 13 lip 2010, 0:03

Kompromis w tej sprawie jest znany - zarejestrowane związki partnerskie dla osób tej samej płci i małżeństwa dla związku mężczyzny i kobiety. Kompromis jak to kompromis - każdy z czegoś rezygnuje po to, aby znaleźć jakieś rozwiązanie.

Awatar użytkownika
Pink
Oh by the way, which one's Pink?
Posty: 649
Rejestracja: 19 mar 2009, 13:59

Post autor: Pink » 13 lip 2010, 0:46

blinski pisze:Ja także rozumiem, że niektórzy ludzie uznają wyższość 'naturalnej drogi' rozwoju rodziny nad 'nienaturalnymi' (adopcje, in vitro), z tym że jest to krzywdzące wobec tych, którzy chcieliby mieć dzieci, a 'naturalnie' nie mogą. No a państwo (bo nie wiem, czy mówimy o państwie, czy o opinii ludzi jako takich? może lepiej o tym pierwszym, bo znowu konkluzją będzie 'jedni są tacy, a inni owacy' :P ) powinno unikać sytuacji, gdzie świadomie doprowadza się do istnienia krzywdzących sytuacji.
Widzę tu kilka problemów. Po pierwsze, nie wsadzaj do jednego worka np. in vitro i adopcji przez pary homoseksualne. Po drugie, jak to "doprowadza się"? To chyba trochę nietrafne sformułowanie. Po trzecie, co nazywasz krzywdzącą sytuacją? To, że X jest bezpłodny, że para homoseksualna nie może mieć dzieci? No trudno, zdarza się - jeśli ktoś tu ich skrzywdził to los, natura czy jak to nazwać... trudno mieć wielkie pretensje. Oczywiście, to nie koniec. Da się z tym coś zrobić. Wszystko jednak rozbija się o kwestię zakresu (dopuszczalnych działań i/lub pomocy).

Adam G.
Posty: 4878
Rejestracja: 15 gru 2005, 19:56
Lokalizacja: Żoliborz

Post autor: Adam G. » 13 lip 2010, 1:27

Gronostaj pisze:młody zdrowy człowiek na ogół nie zastanawia się, kogo upoważnić do wglądu w swoją dokumentację medyczną na wypadek śmierci.
Dałbym sobie uciąć głowę za to, że zapisując się do lekarza pierwszego kontaktu po ukończeniu 18 roku życia podpisywałem taki papier, w którym określałem, kogo upoważniam do wglądu w dokumentację oraz otrzymania informacji o moim stanie zdrowia. Był tam też zapis o upoważnieniu do wglądu w dokumentację medyczną po śmierci.
noidea

Szamot
Posty: 2278
Rejestracja: 13 gru 2005, 14:09

Post autor: Szamot » 13 lip 2010, 4:26

To w związku z przytaczaną wyżej ustawą.

blinski
Posty: 1310
Rejestracja: 25 kwie 2007, 14:08
Lokalizacja: z domu, po kryjomu

Post autor: blinski » 13 lip 2010, 12:31

Pink pisze:Widzę tu kilka problemów. Po pierwsze, nie wsadzaj do jednego worka np. in vitro i adopcji przez pary homoseksualne. Po drugie, jak to "doprowadza się"? To chyba trochę nietrafne sformułowanie. Po trzecie, co nazywasz krzywdzącą sytuacją? To, że X jest bezpłodny, że para homoseksualna nie może mieć dzieci? No trudno, zdarza się - jeśli ktoś tu ich skrzywdził to los, natura czy jak to nazwać... trudno mieć wielkie pretensje. Oczywiście, to nie koniec. Da się z tym coś zrobić. Wszystko jednak rozbija się o kwestię zakresu (dopuszczalnych działań i/lub pomocy).
No wiesz, dla mnie 'doprowadza się' oznacza tyle: wiadomo, że istnieje rozwiązanie mogące czemuś zaradzić, a mimo wszystko się go nie stosuje. To, że ktoś przeciw takim rozwiązaniom protestuje, ponieważ nie chce, by dało się problemowi zaradzić, państwa nie powinno interesować. Mam na myśli oczywiście te kwestie, w których protestujący sami są 'poza grą' i w żaden sposób nie tracą na wprowadzanych rozwiązaniach.
A losu w to nie mieszajmy, bo na tej zasadzie trzeba by zlikwidować np. szpitale i policję - no bo: masz raka - zdarza się, widać musisz umrzeć; okradli cię - skrzywdził cię los, życie nie jest idealne, pogódź się z tym. No ale jak mówisz, wszystko sprowadza się do zakresu pomocy. Nie powinno się promować postaw, gdzie człowiek jest zmuszony do wpuszczenia rąk w gips poprzez odsyłanie go z kwitkiem.

Awatar użytkownika
Pink
Oh by the way, which one's Pink?
Posty: 649
Rejestracja: 19 mar 2009, 13:59

Post autor: Pink » 13 lip 2010, 13:17

blinski pisze:No wiesz, dla mnie 'doprowadza się' oznacza tyle: wiadomo, że istnieje rozwiązanie mogące czemuś zaradzić, a mimo wszystko się go nie stosuje. To, że ktoś przeciw takim rozwiązaniom protestuje, ponieważ nie chce, by dało się problemowi zaradzić, państwa nie powinno interesować. Mam na myśli oczywiście te kwestie, w których protestujący sami są 'poza grą' i w żaden sposób nie tracą na wprowadzanych rozwiązaniach.
To nie jest takie proste, że "ktoś ma problem, więc państwo powinno temu zaradzić". To zależy jaki problem, prawda? A kto decyduje o tym, czy przy rozwiązaniu problemu państwo powinno ingerować? Ludzie. We współczesnej demokracji jest to pewna grupa ludzi, która teoretycznie reprezentuje dane społeczeństwo, czyli znów - ludzi. Jeśli duża część społeczeństwa przeciw czemuś protestuje to też powiesz, że "państwa nie powinno to interesować"?
A losu w to nie mieszajmy, bo na tej zasadzie trzeba by zlikwidować np. szpitale i policję - no bo: masz raka - zdarza się, widać musisz umrzeć; okradli cię - skrzywdził cię los, życie nie jest idealne, pogódź się z tym. No ale jak mówisz, wszystko sprowadza się do zakresu pomocy. Nie powinno się promować postaw, gdzie człowiek jest zmuszony do wpuszczenia rąk w gips poprzez odsyłanie go z kwitkiem.
Wmieszałem w to "los", bo nie zawsze jest czyjaś wina. To niczyja wina, że facet z facetem nie mogą mieć dzieci. Ale to chyba jasne. Natomiast czy jest czyjąkolwiek winą nie podejmowanie prób zaradzeniu temu, gdy jest to możliwe? Czy chcesz powiedzieć, że państwo, nie godząc się na adopcję dzieci przez pary homoseksualne, winne jest krzywdy, bo nie próbuje zaradzić nieszczęściu takich par?

blinski
Posty: 1310
Rejestracja: 25 kwie 2007, 14:08
Lokalizacja: z domu, po kryjomu

Post autor: blinski » 13 lip 2010, 14:44

Pink pisze:To nie jest takie proste, że "ktoś ma problem, więc państwo powinno temu zaradzić". To zależy jaki problem, prawda? A kto decyduje o tym, czy przy rozwiązaniu problemu państwo powinno ingerować? Ludzie. We współczesnej demokracji jest to pewna grupa ludzi, która teoretycznie reprezentuje dane społeczeństwo, czyli znów - ludzi. Jeśli duża część społeczeństwa przeciw czemuś protestuje to też powiesz, że "państwa nie powinno to interesować"?
Tak właśnie powiem. Państwo nie może podchodzić do wszystkiego mechanicznie ilościowo - ważne jest także podejście jakościowe. Co przez to rozumiem? Dla jednych ludzi dana kwestia istnieje tylko jako zagadnienie, jako pytanie z odpowiedziami 'zgadzam się' lub 'nie zgadzam się', nie mają poza tym z nią nic wspólnego. Natomiast dla innych odpowiedź państwa na nią warunkuje całe życie, jego jakość, ich miejsce w systemie, przynajmniej formalnie. Nie można zawsze zliczać zdania jednych i drugich tak samo, bo to nieuczciwe w stosunku do tych drugich.
Wmieszałem w to "los", bo nie zawsze jest czyjaś wina. To niczyja wina, że facet z facetem nie mogą mieć dzieci. Ale to chyba jasne. Natomiast czy jest czyjąkolwiek winą nie podejmowanie prób zaradzeniu temu, gdy jest to możliwe? Czy chcesz powiedzieć, że państwo, nie godząc się na adopcję dzieci przez pary homoseksualne, winne jest krzywdy, bo nie próbuje zaradzić nieszczęściu takich par?
W samej istocie problemu - tak. Natomiast nie jestem durniem na tyle dużym, żeby twierdzić, że forsowanie tego bez względu na uwarunkowania społeczene i polityczne jest właściwe. To powinno być celem końcowym, jednak osiągnąć się da tylko polityką małych kroków. Tak więc dzisiaj postulowałbym najpierw stworzenie dogodnych warunków dla par homoseksualnych do wspólnego opodatkowania, dziedziczenia, opieki. Kolejnym krokiem byłyby związki partnerskie.

Awatar użytkownika
Pink
Oh by the way, which one's Pink?
Posty: 649
Rejestracja: 19 mar 2009, 13:59

Post autor: Pink » 13 lip 2010, 16:13

blinski pisze:Tak właśnie powiem. Państwo nie może podchodzić do wszystkiego mechanicznie ilościowo - ważne jest także podejście jakościowe. Co przez to rozumiem? Dla jednych ludzi dana kwestia istnieje tylko jako zagadnienie, jako pytanie z odpowiedziami 'zgadzam się' lub 'nie zgadzam się', nie mają poza tym z nią nic wspólnego. Natomiast dla innych odpowiedź państwa na nią warunkuje całe życie, jego jakość, ich miejsce w systemie, przynajmniej formalnie. Nie można zawsze zliczać zdania jednych i drugich tak samo, bo to nieuczciwe w stosunku do tych drugich.
Ok, zgoda - państwo nie powinno podchodzić ilościowo. Że więcej do powiedzenia powinni mieć ci, których dana sprawa bezpośrednio dotyka - też zgoda. Tyle tylko, że akurat sprawa małżeństw homoseksualnych, a już zwłaszcza adopcji dzieci przez pary homo nie dotyczy bynajmniej tylko tychże par. A to powoduje, że mamy konflikt racji. Jednym z jego rozwiązań jest uznanie, że racje są równe - wówczas wracamy do problemu ilościowego. Innym jest "ważenie" racji, a to jest bardzo trudne.
W samej istocie problemu - tak. Natomiast nie jestem durniem na tyle dużym, żeby twierdzić, że forsowanie tego bez względu na uwarunkowania społeczene i polityczne jest właściwe. To powinno być celem końcowym, jednak osiągnąć się da tylko polityką małych kroków. Tak więc dzisiaj postulowałbym najpierw stworzenie dogodnych warunków dla par homoseksualnych do wspólnego opodatkowania, dziedziczenia, opieki. Kolejnym krokiem byłyby związki partnerskie.
Chciałbym Cię dobrze zrozumieć - co powinno być tym "celem końcowym"? Możliwość adopcji dzieci przez pary homoseksualne?

ODPOWIEDZ