Zmagania z językiem polskim

[MeWa]

Bo tutaj najczęściej będzie po prostu napisać, przygotować itp.

Poradnia językowa UWr:

Spotykam się ostatnio bardzo często z zestawianiem czasownika "popełnić" ze wszystkim możliwymi rzeczownikami. Dla mnie słowo "popełnić" ma naturalnie negatywny wydźwięk, i tak jak logiczne wydaje się łączenie go z rzeczownikami: zbrodnia - popełnić zbrodnię, przestępstwo - popełnić przestępstwo, błąd - popełnić błąd, itp., to w ogóle niezrozumiałe i nielogiczne jest w moim odczuciu stwierdzenie: popełniłem artykuł (napisałem artykuł), popełniłem odczyt (wykonałem odczyt), czy nawet popełnić myśl. Chciałem się dowiedzieć, jakiego typu konstrukcje z czasownikiem "popełnić" są dozwolone, a jakie zupełnie niedopuszczalne?

Przywołane przykłady ilustrują dwa znaczenia (oraz dwa użycia) czasownika "popełnić". Pierwsze: 'dopuścić się czegoś złego, zrobić coś złego' (USJP) rzeczywiście dotyczy kolokacji z rzeczownikami oznaczającymi zjawiska negatywne: "popełnić przestępstwo/ zbrodnię", ale także: "popełnić błąd/ grzech/ nieprzyzwoitość/ nietakt/ niezręczność "itp. Połączenia wyrazowe "popełnić artykuł/ wykład/ wiersz/ poemat" odnoszą się do znaczenia żartobliwego (ironicznego) i metaforycznego zarazem - 'stworzyć, skomponować, napisać jakiś utwór, dzieło muzyczne'. Użycie właściwego połączenia zależy więc od kontekstu i sytuacji komunikacyjnej. M.P.

http://www.poradnia-jezykowa.uni.wroc.p ... znaczenie/

[Pagan]

Dam przykład od siebie, otóż młodej parze złożyłem życzenia w takiej formie: Z okazji popełnienia małżeństwa, pragnę... . Była to forma całkowicie żartobliwa ze wskazaniem jakoby małżeństwo było "przestępstwem" wobec wolności
Spotkałem się, że panu młodemu składa się gratulacje, poprzez żartobliwe wykorzystanie słowa "kondolencje".
Także, "popełniłem artykuł" traktowałbym raczej jako: cholera, nic nie wiedziałem, artykuł napisałem i na dodatek szefowi się spodobał.

[pawcio]

Także, "popełniłem artykuł" traktowałbym raczej jako: cholera, nic nie wiedziałem, artykuł napisałem i na dodatek szefowi się spodobał.

Z dodatkiem: "Tfu! Ale chałtura!"

[MichalJ]

Dlatego ja kupiłem Travel Card (4 dniowy) za 125zł. Wtedy to daję ok. 30zł za dobę.

Dajesz? To dawaj!

[MC]

5304 724/2

Było ów.

Aaaaaaaaaaaaaaa!

[person]

dlatego się pytam.

Nie się*, tylko innych.

*się - «zaimek będący formą biernika, używany zwykle przy czasownikach, odpowiadający formie siebie, np. Widziała się w lustrze.»

[MichalJ]

http://poradnia.pwn.pl/lista.php?szukaj ... %22&kat=18

[Kracho]

Na Starym Mieście znajdują się następujące ulice: Kanonia, Dziekania.
Czy te nazwy to sa przymiotniki (Bociania, Krucza), rzeczowniki w mianowniku (Dowcip, Okólnik, Tamka), czy rzeczowniki w dopełniaczu (Kuronia, Puszczyka)?

Logika mówi, że powinna to być opcja z przymiotnikiem. Jaka? Kanonia - bo mieszkali tam kanonicy, Jaka? Dziekania - bo mieszkał tam dziekan. Analogicznie do: Jaka? Bociania - bo było tam dużo bocianów, jaka? Żytnia - bo rosło tam żyto.
Wikipedia natomiast bardzo mnie zaskoczyła. Można tam wyczytać: "domy przy Kanonii" (zamiast "domy przy Kanoniej"), "Kanonię odbudowano" (zamiast "Kanonią odbudowano"), "u zbiegu ulic Dziekanii..." (zamiast "u zbiegu ulic Dziekaniej..."), "wschodnim odcinkiem Dziekanii" (zamiast "wschodnim odcinkiem Dziekaniej").
Wiki nie wyjaśnia dlaczego używa podstawowej nazwy jako rzeczownika w mianowniku, np. w genezie powstania nazwy. Po prostu używa i już.
Jak to powinno waszym zdaniem wyglądać i czy wam taka forma także wydaje się dziwna?

[blinski]

Logika mówi, że powinna to być opcja z przymiotnikiem. Jaka? Kanonia - bo mieszkali tam kanonicy, Jaka? Dziekania - bo mieszkał tam dziekan. Analogicznie do: Jaka? Bociania - bo było tam dużo bocianów, jaka? Żytnia - bo rosło tam żyto.
Wikipedia natomiast bardzo mnie zaskoczyła. Można tam wyczytać: "domy przy Kanonii" (zamiast "domy przy Kanoniej"), "Kanonię odbudowano" (zamiast "Kanonią odbudowano"), "u zbiegu ulic Dziekanii..." (zamiast "u zbiegu ulic Dziekaniej..."), "wschodnim odcinkiem Dziekanii" (zamiast "wschodnim odcinkiem Dziekaniej").
Wiki nie wyjaśnia dlaczego używa podstawowej nazwy jako rzeczownika w mianowniku, np. w genezie powstania nazwy. Po prostu używa i już.
Jak to powinno waszym zdaniem wyglądać i czy wam taka forma także wydaje się dziwna?

Bardzo łatwe do znalezienia przez google:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kanonia_(architektura)
http://slowniki.gazeta.pl/pl/dziekania
Wyjaśnienie nazwy ulicy Dziekanii (zapisanej tu w odmianie z błędem):
http://utm.info.pl/ulica/897/Dziekania
Nie słyszałem o takich przymiotnikach jak 'kanonia' albo 'dziekania'. 'Kanoniczna' - owszem, 'dziekańska' - tak.
Przy okazji, dzięki wiedzy jaką nabyłeś o nazwach tych ulic, będziesz teraz musiał zmienić ich wymowę - z [kanonia] i [dziekania] na [kanońja] i [dziekańja]

[Szeregowy_Równoległy]

Jadąc na zmianę, jakoś kwadrans przed 14., autobus dalej tam tkwił

Jadąc na zmianę tkwił, czyli za szybko na tę zmianę nie dotarł?

[Pawel_]

Dokładnie tak.

[Szeregowy_Równoległy]

Ale masz świadomość popełnionego błędu? Bo gorsza od tępoty jest tylko tępota nieuświadomiona

[Pawel_]

Nie, nie mam.

[bartoni722]

Czekaj, aż ty utkniesz jadąc na zmianę.

[Szeregowy_Równoległy]

Jadąc na zmianę, jakoś kwadrans przed 14., autobus dalej tam tkwił, ale w towarzystwie tylko NR.

Naprawdę nie dostrzegasz błędu w tym zdaniu? Ty jechałeś, autobus tkwił, ze zdania wynika, że autobus tkwił jadąc.